1921 წლის 12 თებერვალი საქართველოს ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე თარიღია. სწორედ ამ დღეს დაიწყო წითელი არმიის სამხედრო შეტევა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის წინააღმდეგ. ეს არ ყოფილა მხოლოდ საზღვრისპირა ინციდენტი ან მცირე სამხედრო დაპირისპირება. ეს იყო კარგად დაგეგმილი კამპანია, რომლის მიზანი ქვეყნის ხელისუფლების დამხობა და საქართველოს საბჭოთა სივრცეში დაბრუნება იყო.

შეტევა რამდენიმე მიმართულებით განვითარდა, მათ შორის სამხრეთიდან და აღმოსავლეთიდან. საქართველოს არმია და სახალხო გვარდია მძიმე ვითარებაში აღმოჩნდნენ: რესურსები შეზღუდული იყო, საერთაშორისო მხარდაჭერა ფაქტობრივად არ არსებობდა, ხოლო მოწინააღმდეგე რიცხობრივ და ტექნიკურ უპირატესობას ფლობდა. მიუხედავად ამისა, თავდაცვა ორგანიზებულად მიმდინარეობდა. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ბრძოლები კოჯორ-ტაბახმელას მიმართულებით, სადაც საქართველოს ძალებმა თბილისისკენ მიმავალი გზა გარკვეული დროით შეაჩერეს.

თებერვლის მეორე ნახევარში სამხედრო ვითარება სულ უფრო მძიმდებოდა. წითელი არმია ნაბიჯ-ნაბიჯ უახლოვდებოდა დედაქალაქს. 25 თებერვალს თბილისში მათი შესვლა ნიშნავდა არა მხოლოდ ქალაქის დაცემას, არამედ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დასასრულსაც. ამის შემდეგ ქვეყანაში დაიწყო საბჭოთა რეჟიმის დამყარება, რომელმაც საქართველოს პოლიტიკური და საზოგადოებრივი განვითარება ათწლეულებით შეცვალა.

1921 წლის თებერვლის მოვლენები დღესაც გვახსენებს, რამდენად მყიფეა სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობა და რამდენად დიდ მნიშვნელობას ატარებს ისტორიის ცოდნა. ეს თარიღი მხოლოდ წარსულის ქრონიკა არ არის. ის არის გაკვეთილი, თუ როგორ შეიძლება ერთ დღეში შეიცვალოს ქვეყნის ბედი და რატომ არის მნიშვნელოვანი, გვახსოვდეს ეს ამბავი არა ემოციების გამო,არამედ იმის გასააზრებლად, რა ფასად მოდის სახელმწიფოებრივი არჩევანი და როგორ შეუძლია ერთ გადაწყვეტილებას ქვეყნის ისტორიის შეცვლა.