რატომ არის კინოთეატრებში საჭმელები ხმაურიანი?

თქვენ უნდა იყოთ ჩუმად კინოთეატრში. მაშ, რატომ არის საჭმელები ასე ხმაურიანი? მაიკლ რივერა, ლონდონიგაგზავნეთ ახალი კითხვები nq@theguardian.com-ზე.კინოთეატრების ქსელები დიდ მოგებას იღებენ ხმაურიანი საჭმლის გაყიდვით, როგორიცაა პოპკორნი, ნაჩოსი და გაზიანი სასმელები. და მშვიდი კინოთეატრი ჩვეულებრივ ცარიელი კინოთეატრია. საგარმატჰა1953როგორც ჩანს, ადამიანების უმეტესობა თვლის, რომ კინოთეატრები აღარ არის, ფაქტობრივად, მშვიდი ადგილები. იქნებ ამიტომ არის ფილმები მიწოდებული ყრუ ხმით? Wordchazerეს საკმაოდ მარტივია. თქვენ გესმით შესრუტული სასმელი, ახლა ფიქრობთ სასმელზე... მისტერ_202ისინი არ არიან ხმაურიანები, თუ არ ჩაყრით მათ პირში, როცა ფილმია. სალამანდერტომახმაური თავისთავად არის მთავარი; ეკრანზე რა არის მხოლოდ ყურადღების გაფანტვა. სმენითი შეგრძნებებიდან სმენითზე გადასვლა, არ არსებობს კლასიკური ან ჯაზის მუსიკის ცოცხალი ჩანაწერები, აუდიტორიის წევრები დროდადრო ხველებით. საუკეთესო კომპოზიტორები ითვალისწინებენ ამას. როგორც მრავალი მაგალითიდან ერთ-ერთი, ლიგეტის რეკვიემი ნელა იწყება ყველაზე დაბალ რეგისტრში, რათა ხაზი გაუსვას აუდიტორიის მიერ წარმოქმნილ "მუსიკას". არსებობს უხერხული ბრძოლა აუდიტორიის ხველასა და კომპოზიტორის ნოტებს შორის. მუსიკა ნელ-ნელა იზრდება, რათა საბოლოოდ ჩაახშოს აუდიტორიის ხმაური, სტაბილურად ინარჩუნებს საკმარის ხმაურს, რათა ამტკიცოს კომპოზიტორის უპირატესობა ორკესტრ-აუდიტორიის დიალექტიკურ ურთიერთქმედებაში. მეორეს მხრივ, ჯონ კეიჯის 4' 33" იწყება და მთავრდება კომპოზიტორის დამარცხების მიღებით და აუდიტორიის მუსიკის თავის გზაზე გაშვებით. არც ერთი წამით მეტი ან ნაკლები. ჩვენ შეგვიძლია ვიფიქროთ კინოთეატრში ყველა ხრაშუნა და ხრაშუნა და შესრუტვის ხმაზე, როგორც უნებლიე კეიჯის მსგავს კომპოზიციებზე. trp9871ვშიშობ, არსებობს თვითგამოცხადებული ელიტა, რომელიც ფიქრობს, რომ მათ შეუძლიათ გააკეთონ ის, რაც სურთ თავიანთი ჯოჯოხეთური ჩიფსის პაკეტებით, ნაჩოსით და ტკბილეულის შეფუთვით. სიტუაცია აუტანელია - რაღაც უნდა გაკეთდეს. უნდა იყოს წესრიგი, არა რეპრესიული, არამედ წესრიგი. "კონტროლერები" უნიფორმებით და მბზინავი თვალებით ბუჩქოვანი წარბების ქვეშ, შესასვლელებზე ნიშნებით: კინოთეატრებში შესვლა მკაცრად აკრძალულია ყველა კინოთეატრში ყველა დროისთვის ყველა წევრისთვის. Rustle Group. აგურის მშენებლებიკითხვაზე პასუხის გასაცემად კითხვით: რატომ გრძნობენ ადამიანები თავს ვალდებულად ჭამონ ზედმეტად ძვირიანი საკვები კინოთეატრში? რა თქმა უნდა, ფილმის საყურებლად მიდიხართ? წინასწარ ჭამეთ ან შემდეგ. ეს იწვევს ძველი კინოთეატრების რეკლამების მოგონებებს, ჩვეულებრივ, ინდური რესტორნის შესახებ კინოთეატრიდან რამდენიმე ასეული იარდის დაშორებით. br1ckh1llვფიქრობ, გადაჭარბებული ფასი არის მთავარი, კინოთეატრების პერსპექტივიდან. EBGBმარკა პოპკორნზე უზარმაზარი უნდა იყოს. სალამანდერტომასადღაც წავიკითხე, რომ პოპკორნი იყო იაფი ომის შემდგომი საჭმელი, რომელსაც კინოთეატრები იყენებდნენ დამატებითი ფულის გასაკეთებლად. რა თქმა უნდა, ახლა თქვენ უნდა აიღოთ მეორე იპოთეკა, თუ გსურთ კინოთეატრში საჭმლის ყიდვა. Blackmoustacheსაჭმელები ისეთივე ხმამაღალი არ არის, როგორც სხვაგან. კინოთეატრები აკუსტიკურად არის შექმნილი იმისთვის, რომ აუდიტორიას საშუალება მისცეს ჩაეფლოს გამოცდილებაში, რაც ნიშნავს, რომ ისინი მძიმედ არის იზოლირებული გარე ხმაურის წყაროებისგან და, შესაბამისად, შედარებით მშვიდი შიგნით. ეს ნიშნავს, რომ საკვების შეფუთვა შრიალებდა ან ვინმე ჭამდა საკვებს, ბევრად უფრო აშკარა იქნებოდა. ასევე მოქმედებს კიდევ ერთი ფაქტორი: თუ ფიქრობთ ტიპიურ კინოთეატრზე, ხშირად არის პირდაპირი მხედველობის ხაზი თქვენ და სხვას შორის. ნებისმიერი ხმაური, რომელსაც ისინი გამოსცემენ, სფერულად გავრცელდება და შეიძლება თქვენს ყურებს მიაღწიოს, სანამ აკუსტიკური იზოლაციით ჩაქრება. Dorkaliciousჩუმი ფილმები იშვიათია ამ დღეებში და ფილმები დიდი ხანია ხრაშუნაა. ედიჩოროპოსტიმე არასოდეს ვყიდულობ კინოთეატრებში გაყიდულ უაღრესად დამუშავებულ ნაგავს და ფილმის განმავლობაში არ ვჭამ. როცა ჰამნეტს ვუყურე, დაახლოებით ერთი საათი ველოდი, რომ მადა მომემატებინა, სანამ ჩემს უმი ნიახურსა და სტაფილოს ამოვიღებდი. ალექსიტომე მგონი, კინოთეატრში საჭმლის მთავარი კრიტერიუმი ისაა, რომ ისინი მშრალი უნდა იყოს, რადგან მათ სიბნელეში თითებით ჭამთ. მშრალი საკვები, არსებითად, ხრაშუნა საკვებია. გაფუჭებული ქვიშის სერფერიმე გუგლში ჩავწერე ეს ზუსტი შეკითხვა რამდენიმე დღის წინ, როცა კინოთეატრში, ჩემგან სამი სკამის დაშორებით მყოფმა კაცმა მთელი ფილმის განმავლობაში პოპკორნის ორ ვედროზე ხმამაღლა ჭამდა, ვიდრე ოდესმე მსმენია ვინმეს ჭამა. გასაგებად, მე არ ვამცირებ მას პოპკორნის ორი ვედროს ჭამის გამო, უბრალოდ ვერ ვიჯერებდი, რამდენად ხმამაღალი იყო, მიუხედავად ჩვენს შორის არსებული მანძილისა. როგორც ჩანს, ის ტკბებოდა ფილმით და არ მინდოდა მისი გამოცდილების გაფუჭება, ამიტომ 90 წუთის განმავლობაში თითს ყურში ვიდებდი. livcommentspoorlyიმისთვის, რომ ჩაეხშო იმ ადამიანის ხმა, რომელიც ფილმს უყურებს, ტელეფონზე ლაპარაკობს? ქსერქსს კორკიმე ჩვეულებრივ ჯანსაღად ვჭამ და არ ვაწუხებ წყნარ ადგილებში და ჩემთვის პოპკორნის ჭამა ისეთივე მიმზიდველია, როგორც პოლისტიროლის ჭამა. ეს რომ ვთქვათ, გასულ კვირას მეგობრებთან ერთად კინოთეატრში წავედი დატვირთული დღის ბოლოს და ვერ მოვახერხე ნამდვილი კერძის მიღება, ამიტომ პოპკორნი ვიყიდე. მე ვჭამე ისინი ძალიან ნელა მთელი ფილმის განმავლობაში, რათა ზედმეტი ხმაური არ გამომეწვია, თითოეულს პირში ვშლიდი გადაყლაპვამდე. ვერ ვიტყვი, რომ ამან გააუმჯობესა ჩემი პოპკორნის დაფასება (და ფილმი ასევე არ იყო შესანიშნავი). პლასტიკტრეებიგაგზავნეთ ახალი კითხვები nq@theguardian.com-ზე.