ბრიტანელი მოზარდები, რომლებიც ცხოვრობენ ევროკავშირში, შესაძლოა ორი წლის განმავლობაში გარიყულნი იყვნენ გაერთიანებული სამეფოს უნივერსიტეტებიდან, რადგან Brexit-ის წესის ცვლილება ნიშნავს, რომ ისინი აწყდებიან ორმაგი დარტყმის საფრთხეს - უფრო ძვირი საერთაშორისო საფასურის გადახდას, ხოლო სტუდენტური დაფინანსების ხელმისაწვდომობას.

გაერთიანებული სამეფოს პასპორტის მქონე პირები, რომლებიც ცხოვრობენ ევროკავშირში, კვლავ კვალიფიცირდება "სახლის საფასურის" სტატუსზე გაერთიანებული სამეფოს უნივერსიტეტებში. მაგრამ ეს აღარ იქნება ასე, როდესაც შეწყდება გარდამავალი პერიოდი 2028 წელს, რაც ნიშნავს, რომ პირველი ტალღა, რომელიც დაზარალდება, ამ შემოდგომაზე იწყებს A-დონეებს, ან ექვივალენტს.

მიუხედავად იმისა, რომ შიდა საფასური გაერთიანებული სამეფოს უნივერსიტეტებისთვის შეზღუდულია - 9,790 ფუნტი 2026 წლის მიღებისთვის - უნივერსიტეტებს შეუძლიათ დააწესონ საკუთარი ტარიფები საზღვარგარეთელი სტუდენტებისთვის და ეს ხშირად სამჯერ მეტია.

მაგალითად, ეკონომიკის შესწავლა Warwick-ის უნივერსიტეტში 35,530 ფუნტი ეღირება წელიწადში 2026 წელს, ხოლო ლიდსის უნივერსიტეტში სამართლის შესწავლა 26,750 ფუნტი ეღირება წელიწადში.

"ეს არსებითად არის Brexit-ის შემდგომი "გარდამავალი პერიოდის" დასასრული და ნიშნავს, რომ გაერთიანებული სამეფოს მოქალაქეები და მათი ოჯახები, რომლებიც ცხოვრობენ ევროკავშირში, მაგრამ სურთ სწავლა დიდ ბრიტანეთში, კლასიფიცირდება როგორც საერთაშორისო სტუდენტები", - ამბობს ჯული მოკტადირი, პარტნიორი და საიმიგრაციო სამართლის უფროსი Stone King-ში. "მათ ასევე აღარ ექნებათ უფლება მიიღონ დიდი ბრიტანეთის მთავრობის სტუდენტური სესხები, რათა დაეხმარონ სწავლის საფასურის და მოვლის ღირებულებას, რაც ბევრისთვის არის."

კურსებისთვის, რომლებიც იწყება 2028 წელს, სტუდენტებმა უნდა იყვნენ ჩვეულებრივად მცხოვრები დიდ ბრიტანეთში კურსის დაწყებამდე სამი წლის განმავლობაში, რათა კვალიფიცირდნენ საშინაო საფასურისთვის.

ცვლილებები გავრცელდება მთელ დიდ ბრიტანეთში, მაგრამ თითოეულ ოთხ ქვეყანაში დასაშვებობის მოთხოვნები შეიძლება განსხვავებული იყოს, ამბობს მოკტადირი: "განსხვავებები იმაში, თუ როგორ არის დადგენილი საფასური და რამდენად მკაცრად არის გამოყენებული წესები დევოლუციურ ქვეყნებში. მაგალითად, შოტლანდიას აქვს უფრო რთული საფასურის სტრუქტურა."

ინდივიდუალურ უნივერსიტეტებს შეუძლიათ გარკვეული დისკრეციის გამოყენება, რაც იმას ნიშნავს, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში, ევროკავშირიდან დაბრუნებულ სტუდენტებს შეიძლება ჰქონდეთ უფლება მიიღონ საშინაო საფასური. თუმცა, გადამწყვეტია, რომ სტუდენტური სესხის გამცემები ექვემდებარებიან წესებს, ამიტომ ეს პირები ვერ შეძლებენ სესხის აღებას კურსის დასაფინანსებლად.

ზოგიერთი ოჯახისთვის ამან გამოიწვია რთული გადაწყვეტილებები. სწავლა, სადაც ისინი ცხოვრობენ, შეიძლება რთული, ან თუნდაც შეუძლებელი იყოს, რაც დამოკიდებულია საგანზე, ადგილობრივ დასაშვებობის წესებზე და ენის დონეზე.

"გარდა იმისა, რომ გადავიდნენ დიდ ბრიტანეთში, სულ მცირე სამი წლით ადრე, სანამ დაიწყება მათი არჩეული უნივერსიტეტის კურსი, მშობლებს და პერსპექტიულ სტუდენტებს ბევრი რამის გაკეთება არ შეუძლიათ, გარდა იმისა, რომ გაეცნონ ახალ წესებს", - ამბობს მოკტადირი. ის ამატებს, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთმა დაწესებულებამ შეიძლება შესთავაზოს სტიპენდიები და ჯილდოები ზოგიერთი ღირებულების შესამცირებლად, ბევრისთვის ეს არ იქნება საკმარისი.

ეს არის ჯეიმსისა და ემი ტომპსონებისა და მათი შვილების, აილასა და ბერტის შემთხვევა, რომლებიც გადავიდნენ გერმანიაში 2021 წელს, ჯეიმსის დამსაქმებელ BMW-სთან ორწლიანი კონტრაქტით. ოჯახს ძალიან მოეწონა და ახლა იქ ხუთი წელია არიან.

მათ შეიძლება უფრო დიდხანს დარჩნენ, მაგრამ ახლა აილა 16 წლისაა, მათ გააცნობიერეს, რომ გახანგრძლივებამ შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო სწავლის საფასურის კვალიფიკაცია.

"თავდაპირველად ორი წლით გადავედით სამუშაოდ და ბავშვები ცხრა და თერთმეტი წლის იყვნენ, ამიტომ უმაღლესი განათლება არ შედიოდა", - ამბობს ემი.

"ახლა ჩვენ მივხვდით, რომ საფასურის სიტუაცია ძალიან ართულებს. აილა არ გაუჭირდება კარგ ბრიტანულ უნივერსიტეტში მოხვედრა, მაგრამ თუ საერთაშორისო საფასური უნდა გადავიხადოთ, უბრალოდ ვერ შევძლებთ."

ვინაიდან აილასთვის ძალიან გვიანია საშინაო საფასურის მიღება, მას შეიძლება მოუწიოს ერთი წლის განმავლობაში გასვლა უნივერსიტეტში განაცხადის შეტანამდე. მისი ოცნებაა ბუნებრივი მეცნიერებების შესწავლა კემბრიჯის უნივერსიტეტში. კურსის სწავლის საფასური არის 9,250 ფუნტი საშინაო სტუდენტებისთვის, მაგრამ საერთაშორისო სტუდენტები იხდიან 44,214 ფუნტს, პლუს კოლეჯის საფასურს, რომელიც იწყება 11,500 ფუნტიდან და განსხვავდება კოლეჯის მიხედვით.

უნივერსიტეტების გაერთიანებული სამეფო ამბობს: "Brexit-ის შემდგომი საშინაო საფასურის დებულება ყოველთვის იყო გარდამავალი პუნქტი, რომელიც უზრუნველყოფდა დროებით დაცვას ევროკავშირის ექსპატებისთვის დიდ ბრიტანეთში."

ცვლილებები ამ ჯგუფს ათანაბრებს იმ წესებთან, რომლებიც ვრცელდება დიდ ბრიტანეთში მცხოვრებ სხვა ქვეყნების მოქალაქეებზე.

მიუხედავად იმისა, რომ ტექნიკურად შესაძლებელია, რომ ადამიანი იყოს "ჩვეულებრივი რეზიდენტი" ერთზე მეტ ქვეყანაში, ამბობს მოკტადირი, "მათ უნდა შეძლონ ამის დემონსტრირება ფიზიკური მტკიცებულებებით, როგორიცაა საბანკო ამონაწერები, კომუნალური გადასახადები და გადასახადების შენატანები."

ის ამატებს: "როგორც ასეთი, იქნება თუ არა ინდივიდი კვლავ კვალიფიცირდება საშინაო საფასურისთვის 2028 წლის შემდეგ დიდ ბრიტანეთში, დიდწილად დამოკიდებული იქნება მათ პირად გარემოებებზე."

30 წლამდე ასაკის პირებისთვის, რათა იმუშაონ და ისწავლონ ერთმანეთის ტერიტორიებზე, და Brexit-ის წინა წესების დაბრუნება, რომელიც უფლებას აძლევდა ევროკავშირის სტუდენტებს მიეღოთ გაერთიანებული სამეფოს საშინაო საფასური - რაც უნდა აღადგინოს იგივე წესები გაერთიანებული სამეფოს პასპორტის მქონე პირებისთვის - იყო იმ სფეროებს შორის, რომლებიც უნდა განხილულიყო ევროკავშირისა და გაერთიანებული სამეფოს ლიდერების სამიტზე ამ თვეში. თუმცა, გადაიდო მას შემდეგ, რაც კირ სტარმერმა გამოაცხადა გადადგომის გადაწყვეტილება პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან.

თომპსონებისთვის გერმანიაში გადასვლა ყოველთვის დროებითი იყო - მაგრამ მათ არ ეგონათ, რომ მათი დაბრუნების თარიღი განისაზღვრება უნივერსიტეტის საფასურით. "როგორ არის ეს სამართლიანი ახალგაზრდა ადამიანისთვის, რომელიც მშობლებთან ერთად გადავიდა სამუშაოდ?" ამბობს ტომპსონი.