10 თებერვალი, 1918 წელი. ალექსანდრეს ბაღის სისხლიანი დღე 1918 წლის 10 თებერვალს თბილისში, ალექსანდრეს ბაღში, გაიმართა მუშებისა და ჯარისკაცების მასშტაბური საპროტესტო შეკრება, რომელიც ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ტრაგიკულ ეპიზოდად შევიდა. აქცია სოციალური და პოლიტიკური უკმაყოფილების ფონზე დაიგეგმა და მიზნად ისახავდა პოლიტპატიმრების გათავისუფლების მოთხოვნასა და მძიმე სოციალურ პირობებზე ყურადღების გამახვილებას. იმ პერიოდის თბილისი რთულ ვითარებაში ცხოვრობდა. ომისგან გამოფიტული ქვეყანა, ეკონომიკური სიდუხჭირე და პოლიტიკური არასტაბილურობა ყოველდღიურობის ნაწილად იქცა. სწორედ ამ პირობებში, ათასობით გაჭირვებული მუშა და ჯარისკაცი ალექსანდრეს ბაღში შეიკრიბა, რათა საკუთარი ხმა მშვიდობიანი გზით მიეტანათ ხელისუფლებისთვის. შეკრება თავდაპირველად მშვიდობიანად მიმდინარეობდა. ისმოდა სიტყვით გამოსვლები და მოთხოვნები, თუმცა ვითარება სწრაფად დაიძაბა, როდესაც ბაღში შეიარაღებული სახალხო გვარდიის ნაწილები გამოჩნდნენ. ხელისუფლების გადაწყვეტილება, აქცია ძალის გამოყენებით დაეშალა, საბედისწერო აღმოჩნდა. გაისმა შაშხანებისა და ტყვიამფრქვევების გასროლა, მოედანი ქაოსმა მოიცვა, ადამიანები პანიკაში გარბოდნენ, იყვნენ დაჭრილები და დაღუპულები. ალექსანდრეს ბაღი, რომელიც იმ დღეს ხალხის შეკრების და პროტესტის სივრცე უნდა ყოფილიყო, ტრაგედიის ადგილად იქცა. ეს მოვლენა ნათლად აჩვენებს, რამდენად მწვავე იყო სოციალური დაპირისპირება საქართველოში იმ გარდამტეხ ისტორიულ ეტაპზე და რამდენად მყიფე იყო მშვიდობიანი პროტესტის და ძალაუფლების ურთიერთობა. 10 თებერვლის მოვლენები ისტორიაში დარჩა როგორც გაფრთხილება, როდესაც ხელისუფლება ძალას ანაცვლებს დიალოგს, შედეგი ხშირად ადამიანური ტრაგედია ხდება. ეს დღე დღემდე გვახსენებს, რომ სოციალური უსამართლობისა და სიღარიბის ფონზე გაჩენილი ხმა შეიძლება ერთ წამში ჩაიხშოს, მაგრამ მისი კვალი ისტორიიდან აღარ ქრება.