
ადამიანობა კიდევ ერთ ისტორიულ ეტაპს უახლოვდება. მრავალი ათწლეულის შემდეგ, როდესაც ბოლოს ადამიანი 1972 წელს აღმოჩნდა მთვარეზე, ახლა ახალი თაობის კოსმოსური მისიები რეალურად ამ მიზნის განხორციელებისკენ მიდის. ამერიკის კოსმოსური სააგენტო NASA უკვე აქტიურად ახორციელებს Artemis პროგრამას, რომლის მთავარი მიზანია ადამიანების დაბრუნება მთვარეზე და იქ გრძელვადიანი კვლევითი ბაზის შექმნა.
Artemis პროგრამის ფარგლებში უკვე შესრულდა რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი. წარმატებით განხორციელდა უპილოტო მისია, რომელმაც დაამტკიცა, რომ ახალი თაობის ხომალდები მზად არიან გრძელი კოსმოსური ფრენებისთვის. ახლა კი კაცობრიობა ელოდება იმ ეტაპს, როდესაც ეკიპაჟიანი მისია გაფრინდება მთვარისკენ. ამ მისიის ფარგლებში ასტრონავტები პირველად რამდენიმე ათწლეულის შემდეგ შემოუვლიან მთვარეს, რაც გახდება პირდაპირი ნაბიჯი მთვარეზე დაშვებისკენ.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ის ფაქტი, რომ მომავალი მისია იქნება ისტორიული არა მხოლოდ ტექნოლოგიური, არამედ სოციალური თვალსაზრისითაც. პირველად ისტორიაში, მთვარეზე ფეხის დადგმის შანსი ექნება ქალ ასტრონავტსაც, რაც კოსმოსურ კვლევებში ახალი ეპოქის დასაწყისს აღნიშნავს.
ამ პროცესს პარალელურად ყურადღებით აკვირდებიან სხვა ქვეყნები. ჩინეთი, ინდოეთი და იაპონია აქტიურად მუშაობენ საკუთარ მთვარის პროგრამებზე. ეს ნიშნავს, რომ მთვარე უკვე აღარ არის მხოლოდ კვლევის ობიექტი, არამედ გადაიქცა გლობალური ინტერესისა და ტექნოლოგიური კონკურენციის ახალ სივრცედ.
მეცნიერებისთვის ეს ნაბიჯი მხოლოდ სიმბოლური არ არის. მთვარეზე დაბრუნება ნიშნავს ახალი რესურსების კვლევას, კოსმოსური ტექნოლოგიების განვითარებას და მომავალში უფრო შორეული მისიებისთვის მომზადებას, მათ შორის მარსზე გაფრენისთვის. სწორედ ამიტომ, დღევანდელი მისიები აღიქმება როგორც დიდი გეგმის ნაწილი, რომელიც კაცობრიობას კოსმოსში უფრო შორს წაიყვანს.
წყარო nasa.gov
















