
მსოფლიო ჩემპიონატი ყოველთვის სავსეა დრამატული ისტორიებით. ყოველი დიდებული გამარჯვების უკან დგას გუნდი, რომელიც ტურნირს გულისტკივილით, იმედგაცრუებითა და უსამართლობის განცდით ტოვებს. თუმცა, იშვიათია შემთხვევა, რომელიც 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ირანის ნაკრებს გადახდა.
ამირ ღალენოეის გუნდმა ტურნირი ურთულეს პირობებში დაიწყო, თუმცა ჯგუფურ ეტაპზე წაუგებლად ითამაშა და ისტორიულ მიზანთან, მსოფლიო ჩემპიონატის პლეი-ოფში პირველად გასვლასთან, ძალიან ახლოს იყო. საბოლოოდ, ირანს ბოლო 32 გუნდში მოხვედრა ბურთების სხვაობით გამოეცალა ხელიდან, თუმცა ამ ისტორიის სიმძიმე მხოლოდ სტატისტიკით არ აიხსნება.
ბოლო წუთზე გაუქმებული გამარჯვების გოლი
ახალ ზელანდიასთან და ბელგიასთან ფრედ დასრულებული მატჩების შემდეგ, ირანისთვის ეგვიპტესთან გამარჯვება პლეი-ოფის საგზურის ტოლფასი იყო. სიეტლში გამართულ შეხვედრაში ირანელები მალევე ჩამორჩნენ, თუმცა თამაშში დაბრუნება შეძლეს. მეჰდი თარემს აუღეს პენალტი, მაგრამ რამინ რეზაიანმა მახვილი კუთხიდან ზუსტი დარტყმით ანგარიში გაათანაბრა.
მატჩი ფრედ მიდიოდა, სანამ დამატებულ დროში შოჯა ხალილზადემ კარის წინ შექმნილი არეულობით არ ისარგებლა და ბურთი ბადეში არ გადაგზავნა. ირანელთა სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. ხალილზადემ მაისური გაიხადა, რის გამოც მოგვიანებით ყვითელი ბარათი მიიღო, შემდეგ კი სათვალით ფოტოს გადასაღებადაც მოასწრო პოზირება.
თუმცა ზეიმი მალევე ტკივილად იქცა. გოლი თამაშგარის გამო გაუქმდა. ხალილზადეს ფეხის წვერი ბოლო მცველზე ოდნავ წინ აღმოჩნდა. შეხვედრა 1:1 დასრულდა და ირანს საკუთარი ბედი სხვა ჯგუფების შედეგებზე გახდა დამოკიდებული.
მეორე დარტყმა ბოლო წამებზე
ირანს ჯგუფური ეტაპის ბოლო მატჩების დასრულებამდე ლოდინი მოუწია. გადამწყვეტი ალჟირისა და ავსტრიის შეხვედრა იყო. ირანისთვის ხელსაყრელი იქნებოდა რომელიმე გუნდის გამარჯვება.
მატჩი 2:2 სრულდებოდა, რაც ირანს ტურნირს მიღმა ტოვებდა, თუმცა 93-ე წუთზე რიად მაჰრეზი გაიჭრა და ალჟირი წინ გაიყვანა. ამ მომენტში „თიმ მელი“, როგორც ირანის ნაკრებს უწოდებენ, კვლავ პლეი-ოფის ზღურბლზე აღმოჩნდა.
მაგრამ დრამა აქ არ დასრულებულა. ავსტრიამ ბოლო შეტევაში ყველა ძალა წინ წაიღო და საშა კალაიჯიჩის თავური დარტყმით, ფაქტობრივად, ბოლო წამებზე გაათანაბრა. ასე, 24 საათის განმავლობაში მეორედ, ირანს ისტორიული სიხარული უკანასკნელ წამებში გამოეცალა ხელიდან.
საბოლოოდ, მესამეადგილოსან გუნდებს შორის ბოლო საგზური სენეგალმა უკეთესი ბურთების სხვაობით მოიპოვა. კაბო-ვერდემ კი, რომელმაც ირანის მსგავსად ჯგუფში სამივე მატჩი ფრედ დაასრულა, H ჯგუფში მეორე ადგილი დაიკავა და პლეი-ოფში გავიდა.
„მასპინძელი ქვეყანა ძალიან უსამართლოდ მოგვექცა“
ირანისთვის პლეი-ოფთან ასე ახლოს მისვლა განსაკუთრებულად შთამბეჭდავი იყო იმ ფონზე, რა სირთულეების გადალახვაც გუნდს ტურნირის დაწყებამდე და მიმდინარეობისას მოუხდა.
ირანი მსოფლიო ჩემპიონატზე აშშ-სა და ისრაელთან არსებული კონფლიქტის ფონზე ასპარეზობდა. ტურნირის დაწყებამდე მათი საწვრთნელი ბაზა არიზონიდან მექსიკის ქალაქ ტიხუანაში გადაიტანეს. გუნდს მთელი ტურნირის განმავლობაში გადაადგილების შეზღუდვებიც ჰქონდა.
ირანელ ფეხბურთელებს აშშ-ში შესვლის უფლება მხოლოდ პირველი ორი მატჩის წინა დღეს ეძლეოდათ და თამაშის დღესვე ქვეყნის დატოვება უწევდათ. სწორედ ამ პირობების გამო ღალენოეიმ თავის გუნდს ტურნირის „ყველაზე დაჩაგრული“ ნაკრები უწოდა.
მწვრთნელის თქმით, მის გუნდს მოსამზადებელი დრო „წაართვეს“ და საჭირო საწვრთნელი ფანჯრის ნახევარზე ნაკლები მისცეს, მაშინ როდესაც სხვა ნაკრებები ნორმალურ პირობებში ემზადებოდნენ.
სიეტლში გამართული შეხვედრის წინ შეზღუდვები ნაწილობრივ შემსუბუქდა და ირანს მატჩამდე ორი დღით ადრე ჩასვლის უფლება მისცეს, თუმცა თამაშის შემდეგ გუნდი კვლავ ტიხუანაში უნდა დაბრუნებულიყო.
მატჩის შემდეგ ღალენოეიმ ფეხბურთელებით სიამაყე გამოხატა და მასპინძელი ქვეყნის ქმედებები მკაცრად გააკრიტიკა.
„ჩემს ფეხბურთელებსა და მთელ გუნდს მინდა ვუთხრა, რომ ვამაყობ მათით. ის, რაც ამ ახალგაზრდებმა გააკეთეს, ისტორიაში უნდა ჩაიწეროს, რადგან მასპინძელი ქვეყანა ძალიან უსამართლოდ მოგვექცა. ყველა ამ პრობლემის მიუხედავად, ჩვენ კარგად ვითამაშეთ და მსოფლიო ირანელებითა და ჩვენი გუნდით ამაყობს.
ფიფას მოვუწოდებ, მომავალ მსოფლიო ჩემპიონატებზე მასპინძლებს აღარ მისცეს საშუალება, გუნდებსა და ფეხბურთელებს ასე მოექცნენ,“ - განაცხადა ირანის ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა.
ირანმა 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი წაუგებლად დატოვა, მაგრამ პლეი-ოფის გარეშე. სწორედ ამიტომ, ამ ტურნირის ერთ-ერთ ყველაზე მტკივნეულ და დრამატულ ისტორიად, ალბათ, ირანის ნაკრების გზა დარჩება.

















