A
I
NEWS
აშშ-ის სატყეო სამსახურმა მონტანასა და ორეგონში დიდფუტის შესახებ ახალი ანგარიშები გამოაქვეყნა
The Guardian • 2 საათის წინ
აშშ-ის სატყეო სამსახურმა მონტანასა და ორეგონში დიდფუტის შესახებ ახალი ანგარიშები გამოაქვეყნა

დიდფუტი ისევ ჩუმად გამოჩნდა.

სასკვაჩი პირდაპირ არა, მაგრამ ახალი დოკუმენტები კრიპტიდზე.

აშშ-ის სატყეო სამსახურმა საჯარო არქივში ახლახან დაამატა ანგარიშები, რომლებიც სავარაუდო დიდფუტთან შეხვედრებს — ან მის ნარჩენებს მონტანასა და ორეგონში ეხება.

ახლად გამოქვეყნებულ 1982 წლის ანგარიშში აღწერილია, როგორ იკვლევდა ველური ბუნების ბიოლოგი უცნაურ ნაკვალევს ორეგონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.

დამატებითი დოკუმენტების შორის იყო 2003 წლის მონტანას გაზეთის სტატია, სადაც დიდფუტის ნაკვალევის დანახვის შესახებ იყო საუბარი, ასევე მონტანას ნაკადულის ისტორიის შესახებ მოწმობა, სადაც ხალხმა დაინახა, როგორც ისინი ფიქრობდნენ, „ძალიან დიდი დათვი, თუმცა დათვები უკანა ფეხებზე მხოლოდ მცირე დისტანციაზე დადიან“.

აშშ-ის სატყეო სამსახურის მიერ დოკუმენტების ბოლო გამოქვეყნება მოხდა რამდენიმე თვეში მას შემდეგ, რაც კანადის ონტარიოს სოფლის მცხოვრებლებმა განაცხადეს, რომ შეხვდნენ უზარმაზარ არსებებს, რომლებიც დიდფუტის აღწერას ემთხვეოდა.

ეს დოკუმენტები ერთიანად ემატება დიდფუტის სავარაუდო დანახვის ან ბიპედალური მაიმუნის ნაკვალევის ხანგრძლივ ისტორიას, რომლის არსებობა მეცნიერებით ჯერ არ დადასტურებულა. Bigfoot Mapping Project-ში 16,000-ზე მეტი ანგარიშია კრიპტიდზე — ტერმინი, რომელიც მიუთითებს ცხოველზე ან არსებაზე, რომლის არსებობა არ არის დამტკიცებული.

კარლტონის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის პროფესორმა ჯოშ რედსტოუნმა ადრე Guardian-თან თქვა, რომ დიდფუტი საუკეთესო მაგალითია იმისა, თუ რამდენად საინტერესოა დაუდასტურებელი ადამიანებისთვის.

„ვინც სჯერა სასკვაჩის, მათთვის ახალი აღმოჩენის შესაძლებლობა აღძრავს მღელვარებას,“ — ამბობს რედსტოუნი.

1982 წლის ანგარიშში ბიოლოგი როდნი ჯონსონი იკვლევდა ნაკვალევს სამ ადგილას უმატილას ეროვნული ტყეში, ორეგონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. წარმოშობის დასადგენად ჯონსონმა — ან მისმა კოლეგამ — ორ ნაკვალევზე პლასტერული ანაბეჭდები გააკეთა.

ჯონსონმა რვა მიზეზი ჩამოთვალა, რატომ არ ფიქრობდა, რომ ნაკვალევი სასკვაჩს ეკუთვნოდა, მათ შორის:

თუმცა, ჯონსონი დიდფუტის თეორიას სრულად არ გამორიცხავდა.

„თუ ნაკვალევი ყალბი იყო, ვიღაცამ დიდი ძალისხმევა და დეტალები ჩადო,“ — წერდა ჯონსონი. „ფეხის ‘ანაბეჭდის’ ნიშნების გამეორება ძალიან რთული იქნებოდა. ისინი ძალიან ბუნებრივად გამოიყურება. თითქმის ვეჭვობ, რომ რეალური ფეხის ანაბეჭდისგან უნდა იყოს გაკეთებული ‘ყალბი’ ფეხები. თუ ასეა, მაშინ ფეხის სხვა ნაკეცებიც უნდა გამოჩენილიყო.“

შემდგომ სატყეო სამსახურის ანგარიშში გამომძიებელი აღნიშნავდა, რომ ნაკვალევი „ძალიან ჭკვიანური მცდელობა იყო თაღლითობის ჩასატარებლად“.

„ვიმედოვნებ, რომ ეს მემორანდუმი საკმარისი იქნება ამ ‘დიდფუტის’ საქმის დასასრულად,“ — ნათქვამია ანგარიშში.

ეს საქმე შეიძლება დაიხურა — მაგრამ სხვებიც იყო.

1980 წლის მოწმობაში, რომელიც რომანის მსგავსად იკითხება, ლეო კინი მონტანაში წერდა: „ახლა მოგიყვებით რამეებს, რომლებმაც ისტორია შექმნეს.“

მან და კიდევ სამმა ტყეში შევიდნენ, რათა ირემის ლეშის წამოღება ეცადათ, წერს კინი. მაგრამ, მისივე თქმით, მათ დაინახეს „სხვა ტიპის არსება, რომელიც უკანა ფეხებზე დადიოდა, თუმცა [sic] უშუალოდ არ იყო დანახული, ნაკვალევი, ძლიერი სუნი და ბრუტუნის ხმა შეიმჩნეოდა“.

მას შემდეგ, რაც დაასკვნეს, რომ არსება თითქოს ირემს აიღებდა და მიათრევდა, „კონფერენცია ჩავატარეთ და გადავწყვიტეთ, რომ არ გვინდოდა იმასთან შეხვედრა, რაც არ უნდა ყოფილიყო, და მიუხედავად იმისა, რომ მაშინ არ ვაღიარებდით, მოგვიანებით საუბარში ყველამ აღიარა, რომ ძალიან არამყარი შეგრძნება გვქონდა და ჟრუანტელი გვივლიდა ზურგზე.“

ჟურნალისტმა, რომელმაც 2003 წლის Clark Fork Valley Press-ის სტატია დაწერა, აღნიშნა, რომ მონტანაში ჯგუფმა ასობით „უცნაური ნაკვალევი“ იპოვა.

„არ მჯეროდა, სანამ ნაკვალევი არ ვნახე,“ — თქვა ერთმა ქალმა.

ონტარიოს სოფლის მცხოვრებლებმა ივნისში განაცხადეს, რომ ნაგვის გროვაში ორი არსება ნახეს.

„ერთი დიდი, მეორე არც ისე დიდი,“ — ნათქვამია ანგარიშში. „დარიჩინისფერი უფრო პატარა იყო.“

ყველა, ვინც ფიქრობს, რომ დიდფუტის კვალს გადააწყდა, ანგარიშს Bigfoot Mapping Project-ში აგზავნის.

მსგავსი სიახლეები

ახალი ამბები
AI Shop
ეკონომიკა
პოლიტიკა
საქართველო
სპორტი
კულტურა
მეცნიერება

© 2026 AI News. ყველა უფლება დაცულია.