ვიქტორ ორბანის 16-წლიანი მმართველობა უნგრეთში დასრულდა, სისტემა, რომელიც "საარჩევნო ავტოკრატიად" იყო მონათლული, ახლა დამსხვრეულია. 45 წლის ყოფილმა პარტიის მაღალჩინოსანმა, პეტერ მაჯარმა, გაიმარჯვა, მისი პარტია "ტიზა" პარლამენტში 138 ადგილს იკავებს, ორბანის "ფიდესი" 55-ს, ხოლო ულტრამემარჯვენე "ჩვენი სამშობლო" ექვსს. წინასწარი არჩევნების შედეგები, დათვლილი ხმების 98%-ზე დაყრდნობით, აჩვენებს, რომ მაჯარის გამარჯვება ორბანის სულ უფრო არაპოპულარული საშინაო პოლიტიკისთვის გადამწყვეტი დარტყმაა და უნგრეთის გლობალურ ურთიერთობებს გადაათამაშებს.
ორბანი, აშშ-ს ყოფილი პრეზიდენტის დონალდ ტრამპისა და რუსეთის ვლადიმერ პუტინის ახლო პარტნიორი, ევროკავშირისა და უკრაინისთვის ეკლიან ეკალად იქცა. ამის საპირისპიროდ, მაჯარის პლატფორმა ფოკუსირებული იყო რუსეთთან უნგრეთის დაშორებაზე და ევროკავშირთან და უკრაინასთან უფრო მეგობრული ურთიერთობების დამყარებაზე. ორი წლის განმავლობაში მაჯარმა თავისი მოძრაობა სოფლის, ქალაქის მოედნებისა და ქალაქების გარშემო ატარა, უნგრეთის მოქალაქეებს მოუწოდებდა, რომლებიც დაიღალნენ ქვეყანაში გავრცელებული ნეპოტიზმისა და კორუფციისგან.
ისტორიულ მომენტში ორბანმა მაჯარს დამარცხება მიულოცა, რითაც მისი მმართველობის დასასრული აღნიშნა. სანამ მაჯარის მხარდამჭერები ბუდაპეშტში ელოდნენ, ორბანი სცენაზე გამოჩნდა, გარშემორტყმული მისი დაღვრემილი კოლეგებით, აღიარებდა არჩევნების მკაფიო და მტკივნეულ შედეგს. ამასობაში მაჯარის მხარდამჭერებმა იზეიმეს თავიანთი გამარჯვება, "ტიზას" ლიდერმა პირობა დადო, რომ გააუქმებს ორბანის ეპოქის ცვლილებებს განათლებასა და ჯანდაცვაში, გაუმკლავდება კორუფციას, აღადგენს სასამართლო სისტემის დამოუკიდებლობას და მოკლავს მფარველობის სისტემას, რომელიც ცნობილია როგორც NER.
ევროპელმა ლიდერებმა შეაქეს მაჯარის გამარჯვება, აღიარეს ის, როგორც ტრიუმფი ევროპული დემოკრატიისა და ღირებულებებისთვის. პეტერ მაჯარმა პირობა დადო, რომ აღადგენს უნგრეთის ურთიერთობას ევროკავშირთან და მიიღო მილოცვის შეტყობინებები კონტინენტის მასშტაბით ლიდერებისგან. ორბანის არჩევნების წაგება განიხილება, როგორც მნიშვნელოვანი დარტყმა პოპულისტი ლიდერებისთვის მთელ მსოფლიოში, ბევრი იმედოვნებს უნგრეთის ისტორიაში ახალ თავს და გაძლიერებულ ევროპას.
პეტერ მაჯარის გამარჯვება უნგრეთისა და ევროპისთვის გარდამტეხი მომენტია, რადგან ქვეყანა ცდილობს ხელახლა განსაზღვროს თავისი ურთიერთობები და პოლიტიკა ორბანის წასვლის ფონზე.
