ბუდაპეშტის საკულტო ჯაჭვის ხიდი, რომელიც აკავშირებს ქალაქის ბუდასა და პეშტს დუნაის გასწვრივ, კვირას ღამით უნგრეთის დროშის ფერებში იყო დაბანილი, ისტორიული არჩევნების შემდეგ, რომელმაც პრემიერ-მინისტრ ვიქტორ ორბანის 16 წლიანი მმართველობა დაასრულა. ხიდი, რომელიც ჩვეულებრივ ტურისტების სელფის ცხელ წერტილს წარმოადგენს, ხალხის ტრიუმფის სიმბოლო იყო, როდესაც ისინი ზეიმობდნენ პეტერ მაჯარის და მისი ტისზას პარტიის გამარჯვებას, რომლებმაც ჩამოაგდეს ორბანის ფიდესის პარტია.
საარჩევნო შედეგმა მნიშვნელოვანი დარტყმა მიაყენა ორბანის რკინის ძალაუფლებას სახელმწიფო მედიაზე, მის საარჩევნო სისტემის ცვლილებებზე, რომლებიც მის პარტიას ანიჭებდა უპირატესობას და მის გავლენას ძალაუფლების პოზიციებზე. მიუხედავად ორბანის მცდელობისა, წარმოეჩინა თავი, როგორც ერთადერთი ადამიანი, რომელსაც შეეძლო უნგრეთის დაცვა უკრაინის ომიდან, ამომრჩევლებმა ერთხმად აირჩიეს ცვლილება. პეტერ მაჯარის გამარჯვების სიტყვა ასახავდა კოლექტიურ განწყობას: "ჩვენ ეს გავაკეთეთ. ჩვენ ჩამოვაგდეთ ორბანის რეჟიმი - ჩვენ ერთად გავათავისუფლეთ უნგრეთი. ჩვენ დავიბრუნეთ ჩვენი სამშობლო! გმადლობთ! გმადლობთ ყველას!".
საარჩევნო აქტივობა რეკორდული იყო, ორბანის დიდი ხნის ურთიერთობამ რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინთან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა მის დამარცხებაში. ორბანის გაძევება პუტინისთვის მნიშვნელოვანი დანაკარგია, რომელსაც მოკავშირე ჰყავდა ევროკავშირში. ორბანმა გადადო რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების პაკეტები და დაბლოკა ევროკავშირის დიდი სესხი უკრაინისთვის. ორბანის წასვლა განიხილება, როგორც უკრაინის მოგება, პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ გამოთქვა სურვილი კონსტრუქციულად ემუშავა ახალ უნგრულ მთავრობასთან.
ევროპელ ლიდერებს შორის ცოტას ექნება ორბანის წასვლის გამო მწუხარება, რადგან ის ბრიუსელში "დამაბრკოლებელ" ფიგურად ითვლებოდა და განიხილებოდა, როგორც ხარვეზი ევროპულ ერთიან ფრონტში მოსკოვის, პეკინის და აშშ-ს წინააღმდეგ. ორბანის დამარცხება იმედგაცრუება იყო აშშ-ს პრეზიდენტის დონალდ ტრამპისთვის, რომელმაც მხარი დაუჭირა მას და დაინახა, როგორც ქრისტიანული ნაციონალისტი, ანტიგლობალისტური მემარჯვენეების წამყვანი ფიგურა.
მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ანალიტიკოსი ორბანის დამარცხებას ხედავს, როგორც იმის ნიშანს, რომ პოპულისტური ნაციონალიზმი ევროპაში პლატოზეა, სხვები ფრთხილობენ ასეთი დასკვნების გამოტანაში. ორბანმა უნგრეთის საზოგადოების ნაწილები გააუცხოვა, მათ შორის მემარცხენეები, ლგბტქ+ საზოგადოება და ბევრი ქალი, რომლებიც თვლიდნენ, რომ მათი უფლებები ირღვეოდა. თუმცა, ორბანის პოლიტიკურ კუბოში საბოლოო ლურსმანი მაშინ დაირჭო, როდესაც მისმა ტრადიციულმა მხარდამჭერებმაც კი მიატოვეს იგი.
პეტერ მაჯარი, მომავალი პრემიერ-მინისტრი, არის 45 წლის, ჭკვიანი და ტელეგენური ყოფილი წევრი ორბანის ფიდესის პარტიისა. ის კონსერვატიული ნაციონალისტია, რომელმაც ორბანის რეჟიმის უკან დახევის, რუსეთთან კავშირების შესუსტებისა და ევროპასთან ხიდების აღდგენისკენ მიმართული ფართო რეფორმები დაჰპირდა. მიუხედავად იმისა, რომ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მან შეცვალოს ორბანის გადაწყვეტილება, არ გაგზავნოს სამხედრო დახმარება უკრაინაში, მან დაჰპირდა ბრიუსელს, რომ უნგრეთი აღარ დაბლოკავს ორბანის მიერ დაბლოკილ 90 მილიარდ ევროს სესხს კიევში.
უნგრელები ახლა მოუთმენლად ელიან იმ ცვლილებებს, რომლებსაც მაჯარი მოიტანს, რადგან ბევრი იმედოვნებს ეკონომიკის, საჯარო სერვისებისა და ცხოვრების ღირებულების გაუმჯობესებას. პეტერ მაჯარმა დაჰპირდა შექმნას "მშვიდობიანი, ფუნქციონირებადი და ადამიანური" უნგრეთი და პირობა დადო, რომ პასუხს აგებს ორბანის მთავრობას არაკომპეტენტურობისა და კორუფციისთვის. მან ასევე პირობა დადო, რომ დააბრუნებს მილიარდობით ევროს ევროკავშირში, რომელიც გაყინულია უნგრეთისთვის და შემოიტანს ევროს უნგრეთში 2030 წლისთვის.
საარჩევნო შედეგმა ბევრ უნგრელს იმედი მოუტანა, რომლებსაც სურთ ნახონ თავიანთი ქვეყანა უფრო თავისუფალი, ბედნიერი და მტკიცედ ფესვგადგმული ევროპული დემოკრატიების წიაღში.
