
ინდოეთი მომდევნო ათწლეულების განმავლობაში კვლავაც უმეტესად ჰინდუისტური ქვეყანა დარჩება, თუმცა მისი რელიგიური შემადგენლობა თანდათან შეიცვლება. Pew Research Center-ის ახალი კვლევა, რომელიც მსოფლიოს რელიგიური მოსახლეობის პროგნოზს 2070 წლამდე აკეთებს, ვარაუდობს, რომ იმ დროისთვის ინდოეთის მოსახლეობის 76% ჰინდუისტი იქნება, რაც 2020 წლის 79%-თან შედარებით შემცირებულია, ხოლო მუსლიმების წილი 15%-დან 20%-მდე გაიზრდება. ამ ცვლილების ძირითადი მიზეზი ასაკისა და ნაყოფიერების განსხვავებაა: ინდოელი მუსლიმები ჰინდუისტებზე უფრო ახალგაზრდები არიან და საშუალოდ უფრო მეტი შვილი ჰყავთ. Pew-ის პროგნოზები ინდოეთს სამხრეთ აზიის ფართო დემოგრაფიული ცვლილებების ცენტრში აყენებს. ვარაუდობენ, რომ პაკისტანი ინდონეზიას გადაასწრებს და მსოფლიოში ყველაზე დიდი მუსლიმური მოსახლეობის მქონე ქვეყანა გახდება, ინდოეთი კი მეორე ადგილზე გადავა. ბანგლადეშშიც მუსლიმების რაოდენობის მნიშვნელოვანი ზრდაა მოსალოდნელი. კვლევა მსოფლიოს რელიგიური შემადგენლობის პროგნოზს მომდევნო 50 წლის განმავლობაში აკეთებს, 201 ქვეყნისა და ტერიტორიის მონაცემებზე დაყრდნობით, რაც თითქმის მთელ გლობალურ მოსახლეობას მოიცავს.

კვლევა 2020-დან 2070 წლამდე შვიდ რელიგიურ ჯგუფს აკვირდება, იმ პირობით, რომ ბოლო დროის დემოგრაფიული ტენდენციები გაგრძელდება. ცენზუსისა და გამოკითხვების მონაცემებით, თითოეული ჯგუფის რაოდენობა და ასაკობრივი სტრუქტურა დგინდება, ასევე გათვალისწინებულია ნაყოფიერებისა და რელიგიური ცვლილების განსხვავებები. მონაცემები ინდოეთს გლობალური რელიგიური ლანდშაფტის ცვლილების ცენტრში აყენებს. ვარაუდობენ, რომ 2070 წლისთვის ინდოეთი მსოფლიოში მეორე ყველაზე დიდი მუსლიმური მოსახლეობის მქონე ქვეყანა იქნება, პაკისტანის შემდეგ, დაახლოებით 334 მილიონი მუსლიმით. თავად პაკისტანი ინდონეზიას გადაასწრებს და ყველაზე დიდი მუსლიმური მოსახლეობის მქონე ქვეყანა გახდება, დაახლოებით 461 მილიონით. თუმცა, პროგნოზები ნაკლებად ამყარებს იმ დრამატულ ნარატივებს, რომლებიც ხშირად ინდოეთის რელიგიური შემადგენლობის ცვლილებას თან ახლავს. თუ დემოგრაფიული ტენდენციები გაგრძელდება, ინდოეთში ჰინდუისტების რაოდენობა 2020-დან 2070 წლამდე 176 მილიონით გაიზრდება, ნათქვამია ანგარიშში. ისინი კვლავაც ქვეყნის მოსახლეობის სამ მეოთხედზე მეტს შეადგენენ.
ინდოეთში საერთო ნაყოფიერების მკვეთრი შემცირების მიუხედავად, მუსლიმი ქალები საშუალოდ მაინც უფრო მეტ შვილს აჩენენ, ვიდრე ჰინდუისტი ქალები. Pew ამ ცვლილებას ძირითადად დემოგრაფიულ იმპულსს მიაწერს. 2020 წელს ინდოელი მუსლიმების საშუალო ასაკი 24 წელი იყო, ჰინდუისტების კი — 29. Pew-ის შეფასებით, 2025-2030 წლებში ინდოელი მუსლიმი ქალები საშუალოდ 2.3 შვილს გააჩენენ, ხოლო ჰინდუისტი ქალები — 1.8-ს. „ჩვენ ველოდებით, რომ ინდოეთში რელიგიური ცვლილება თითქმის მთლიანად ჰინდუისტებსა და მუსლიმებს შორის ხანგრძლივი დემოგრაფიული განსხვავებებით იქნება განპირობებული: მუსლიმები უფრო ახალგაზრდები არიან და უფრო მაღალი ნაყოფიერება აქვთ,“ — განუცხადა BBC-ს Pew Research Center-ის სტეფანი კრამერმა.

„ნაყოფიერების სხვაობა მნიშვნელოვნად შემცირდა — 1992 წელს ქალზე ერთ შვილზე მეტი იყო, ახლა კი დაახლოებით ნახევარ შვილამდეა და სავარაუდოდ კიდევ შემცირდება,“ — ამბობს ის. „მაგრამ ჰინდუისტების ნაყოფიერება უკვე შემცვლილი მოსახლეობის დონეზეა, ხოლო მუსლიმების ნაყოფიერება კიდევ ორი ათწლეულის განმავლობაში დარჩება ამ დონეზე ზევით.“ (მოსახლეობის შემცვლელი დონე ნიშნავს, რომ ახალშობილთა რაოდენობა საკმარისია მოსახლეობის სტაბილურად შესანარჩუნებლად.) ეს პროგნოზები არც ისე გასაკვირია, ამბობს ინდოელი დემოგრაფი, პრინსტონის უნივერსიტეტის კეიეს ჯეიმსი. „მუსლიმებსა და ჰინდუისტებს შორის ნაყოფიერების სხვაობა კარგად არის დადასტურებული და ეს ნიშნავს, რომ მუსლიმების მოსახლეობის ზრდა მომდევნო ათწლეულებში უფრო სწრაფი იქნება. თუმცა, ნაყოფიერება ყველა რელიგიურ ჯგუფში მცირდება და სხვაობა კიდევ უფრო შემცირდება,“ — განუცხადა მან BBC-ს. „საბოლოოდ, ისინი ერთმანეთს დაეწევიან,“ — ამბობს ის და ამატებს, რომ პროგნოზები ინდოეთის დემოგრაფიულ ტრაექტორიაში რაიმე დრამატულ ცვლილებას არ მიუთითებს. დემოგრაფები უარყოფენ იმ მტკიცებებს, რომლებიც ხშირად ჰინდუისტი მემარჯვენე ჯგუფების მიერ ვრცელდება, თითქოს მუსლიმები საბოლოოდ ჰინდუისტებს გადააჭარბებენ. მათი თქმით, ინდოეთში მოსახლეობის ცვლილებას არ განაპირობებს რაიმე მნიშვნელოვანი რელიგიური კონვერსია და პროგნოზებიც არ ამყარებს მსგავს „საგანგაშო სცენარებს“.

ანგარიშის მიხედვით, სამხრეთ აზიის ფართო სურათიც არანაკლებ საინტერესოა. პაკისტანის მუსლიმური მოსახლეობა 2070 წლისთვის ორჯერ გაიზრდება და 461 მილიონს მიაღწევს, ინდონეზიას გადაასწრებს და მსოფლიოში ყველაზე დიდი მუსლიმური მოსახლეობის მქონე ქვეყანა გახდება. ინდოეთი მეორე ადგილზე იქნება, 334 მილიონი მუსლიმით, ხოლო ბანგლადეშის მუსლიმური მოსახლეობა 218 მილიონამდე გაიზრდება. ინდოეთი და ნეპალი კი კვლავაც დარჩებიან ერთადერთ ჰინდუისტურ უმრავლესობის მქონე ქვეყნებად მსოფლიოში. ამ რეგიონულ ცვლილებებს გლობალური ისტორია უდევს საფუძვლად. ანგარიშის მიხედვით, 2035 წლისთვის მუსლიმები ქრისტიანებს გადაასწრებენ და მსოფლიოში ყველაზე დიდი რელიგიური ჯგუფი გახდებიან. 2070 წლისთვის მათი რაოდენობა 3.64 მილიარდს მიაღწევს, 2020 წლის 2.02 მილიარდთან შედარებით. ქრისტიანობა კი თითქმის სამ მილიარდ მიმდევარს შეინარჩუნებს. მუსლიმები კაცობრიობის 36%-ს შეადგენენ, მაშინ როცა დღეს ეს მაჩვენებელი 26%-ია. თუმცა, ყველაზე დრამატული ცვლილება შესაძლოა სამხრეთ აზიიდან ათასობით კილომეტრით დასავლეთით, აფრიკაში მიმდინარეობს. ქრისტიანობის ცენტრი თანდათან ევროპიდან და ამერიკიდან სუბსაჰარულ აფრიკაში გადადის. ანგარიშის მიხედვით, თუ ბოლო ტენდენციები გაგრძელდება, 2070 წლისთვის მსოფლიოს ქრისტიანების ნახევარზე მეტი იქ იცხოვრებს, 2020 წლის 31%-თან შედარებით. Pew-ის პროგნოზით, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა აშშ-ს გადაასწრებს და ყველაზე დიდი ქრისტიანული მოსახლეობის მქონე ქვეყანა გახდება.

ყველაზე მკვეთრი შემცირება ევროპაშია მოსალოდნელი. თუ ტენდენციები გაგრძელდება, 2070 წლისთვის ევროპაში მსოფლიოს ქრისტიანების მხოლოდ 11% იცხოვრებს, 2020 წლის 22%-თან შედარებით, ნათქვამია ანგარიშში. აშშ 2065 წლისთვის ქრისტიანულ უმრავლესობას დაკარგავს, თუმცა 2070 წელს ქრისტიანები მაინც დარჩებიან ქვეყნის ყველაზე დიდ რელიგიურ ჯგუფად. ამ რელიგიური ლანდშაფტის ცვლილების ერთ-ერთი მიზეზი არის იმ ადამიანების რაოდენობის ზრდა, რომლებიც არანაირ რელიგიას არ მიეკუთვნებიან. დიდ ბრიტანეთსა და საფრანგეთში, „რელიგიურად არაკავშირული“ მოსახლეობა 2070 წლისთვის უმრავლესობაში იქნება. სამხრეთ კორეაც ამ ტენდენციას მიჰყვება. თუმცა, მათი წილი მსოფლიოს მოსახლეობაში 24%-დან 17%-მდე შემცირდება, ძირითადად ჩინეთის მოსახლეობის კლების გამო. ჩინეთი მსოფლიოს რელიგიურად არაკავშირული მოსახლეობის დაახლოებით ორ მესამედს შეადგენს. მისი მოსალოდნელი მოსახლეობის შემცირება სხვა ქვეყნებში სეკულარული მოსახლეობის ზრდას გადააჭარბებს, ნათქვამია ანგარიშში. 2070 წლისთვის კიდევ რამდენიმე მოულოდნელი ცვლილებაა მოსალოდნელი. აშშ მსოფლიოში მეხუთე ყველაზე დიდი ჰინდუისტური მოსახლეობის მქონე ქვეყანა გახდება, სადაც ზრდის მთავარი ფაქტორი მიგრაცია იქნება. ავსტრალიაში კი არაკავშირული მოსახლეობა ქრისტიანებს გადაასწრებს და ქვეყნის ყველაზე დიდ ჯგუფად იქცევა. ბუდიზმი meanwhile, დემოგრაფიულ წნეხშია. მისი მიმდევრების რაოდენობა ჩინეთში, იაპონიასა და სამხრეთ კორეაში ნახევარზე მეტად შემცირდება, რაც აღმოსავლეთ აზიის მოსახლეობის დაბერებასა და კლებას ასახავს. ლაოსი და მონღოლეთი ბუდისტურ უმრავლესობას დაკარგავენ.

რა თქმა უნდა, არსებობს გარკვეული შენიშვნები. ეს დემოგრაფიული პროგნოზებია და არა ყველა იმ მოვლენის წინასწარმეტყველება, რაც შეიძლება მოხდეს. Pew ვარაუდობს, რომ ბოლო პერიოდში დაფიქსირებული ნაყოფიერების, მიგრაციისა და რელიგიური ცვლილების — ანუ კონვერსიის — ტენდენციები გაგრძელდება. „არსებობს მრავალი მოვლენა, რომელიც რელიგიური ჯგუფების მოსახლეობაზე შეიძლება იმოქმედოს (მათ შორის ომები, ბუნებრივი კატასტროფები, ეპიდემიები და ეკონომიკური ან სოციალური ცვლილებები), რომლებიც აქ არ არის გაანალიზებული,“ — აღნიშნულია ანგარიშში. ინდოეთის საწყისი მონაცემების განსაზღვრა 2011 წლის ცენზუსის საფუძველზე მოხდა, რადგან მომდევნო ცენზუსი გადაიდო. თუმცა, საერთო მიმართულება აშკარაა. სამხრეთ აზია კვლავაც მნიშვნელოვანი იქნება მსოფლიოს რელიგიური ისტორიისთვის, არა მხოლოდ ინდოეთის უზარმაზარი ჰინდუისტური მოსახლეობის გამო, არამედ მუსლიმური მოსახლეობის მზარდი წონის გამოც. აფრიკა ქრისტიანობის მომავალს უფრო მეტად განსაზღვრავს, ხოლო ევროპა და აღმოსავლეთ აზიის ნაწილი უფრო სეკულარული გახდება. ცხადია, 2070 წლისთვის მსოფლიოს რელიგიური ლანდშაფტი შეიძლება მნიშვნელოვნად შეიცვალოს, სადაც გადამწყვეტი როლი ექნება არა კონვერსიას, არამედ დაბადებების, სიკვდილისა და მიგრაციის არათანაბარ არითმეტიკას.
















