აღმოსავლეთ გერმანიის სახელმწიფოს მიერ დოპინგის მსხვერპლად ქცეულ სპორტსმენებს კვლავ არ აქვთ სათანადო წვდომა მხარდაჭერაზე, ნათქვამია ახალ ანგარიშში, რომელიც ოთხშაბათს წარადგინა ეველინ ზუპკემ, გერმანიის მთავრობის კომისარმა სოციალისტური დიქტატურის მსხვერპლთა საკითხებში.
ანგარიში, რომელიც წარადგინეს ჰოენშენჰაუზენის მემორიალზე — სტასის, აღმოსავლეთ გერმანიის საიდუმლო პოლიციის, ყოფილი დაკავების ცენტრში — აღნიშნავს, რომ მსხვერპლებს „არ აქვთ მხარდაჭერის შესაფერისი საშუალებები, მიუხედავად იმისა, რომ დაზარალებულებს კვლავ სასწრაფოდ სჭირდებათ დახმარება“. მასში იძულებითი დოპინგი აღწერილია, როგორც „პოლიტიკური ძალაუფლების აშკარა ბოროტად გამოყენება“, რომელმაც სპორტსმენები „სახელმწიფო მოქმედების უბრალო ობიექტებად“ აქცია და მათი ადამიანური ღირსება მძიმედ შელახა.
ზუპკემ მოითხოვა მოქმედ კანონმდებლობაში ცვლილებები, რათა მსხვერპლებმა შესაბამისი დახმარება მიიღონ. მან იანვარში ცალკე ანგარიშშიც განაცხადა, რომ გდრ-ში სახელმწიფოს მიერ მხარდაჭერილი დოპინგის შედეგებთან გამკლავება მხოლოდ მსხვერპლთა და ისტორიკოსთა საქმე არ არის, არამედ მნიშვნელოვანია გერმანიის თვითაღქმისთვის, როგორც სპორტული ქვეყნისთვის, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ქვეყანა მომდევნო ათწლეულებში შესაძლო ოლიმპიურ განაცხადებს განიხილავს.
აღმოსავლეთ გერმანიამ 1974 წელს დანერგა ფართომასშტაბიანი, სახელმწიფოს მიერ მხარდაჭერილი დოპინგის პროგრამა, რათა საერთაშორისო შეჯიბრებებზე მედლების რაოდენობა გაეზარდა და სახელმწიფოს ძალა ეჩვენებინა. 1989 წლისთვის, დაახლოებით 10,000-დან 15,000-მდე ახალგაზრდას სისტემატურად აძლევდნენ შედეგის გამაუმჯობესებელ ნივთიერებებს, ძირითადად ანაბოლურ სტეროიდებს, ხშირად მათი ცოდნისა და თანხმობის გარეშე. ზოგი მათგანი მხოლოდ 13 წლის იყო.
ამ პროგრამამ აღმოსავლეთ გერმანია სპორტულ გიგანტად აქცია: ქვეყანამ 1976 და 1980 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე მედლების რაოდენობით მეორე ადგილი დაიკავა. 1990 წელს გერმანიის გაერთიანების შემდეგ დოპინგის სისტემის სრული მასშტაბი გამოაშკარავდა, რამაც აღმოსავლეთ გერმანიის სპორტულ მიღწევებს ხანგრძლივი ჩრდილი მიაყენა.
ზუპკეს ანგარიშში ასევე დადებითად შეფასდა 2025 წლის დასაწყისში მიღებული კანონები, რომლებმაც აღმოსავლეთ გერმანიის რეჟიმის მსხვერპლებს კომპენსაცია მოუტანა. მისი თქმით, გაერთიანებული გერმანია „სწორ გზაზეა“ იმაში, რომ SED-ის დიქტატურის მსხვერპლებს მაქსიმალურად კარგი მხარდაჭერა და აღიარება შესთავაზოს, თუმცა დასძინა, რომ „დიქტატურის ჩრდილი გრძელია“ და ბევრი მსხვერპლი კვლავ ჯანმრთელობის პრობლემებს ებრძვის.
