პარიზი (AP) - ირანელ ფრანგ კარიკატურისტს და კინორეჟისორს მარჯანე სატრაპს, ქალთა უფლებების გამორჩეულ დამცველს და "პერსეპოლისის" ავტორს, 56 წლის ასაკში გარდაიცვალა, განაცხადა საფრანგეთის ადმინისტრაციამ ხუთშაბათს.

მისი გარდაცვალება აღნიშნავს ფრანგული კულტურის წამყვანი ფიგურისა და თავისუფლებისადმი მიძღვნილი ხელოვანის დაკარგვას, რომლის ნამუშევრებმა უნივერსალური გზავნილი გაავრცელა და მას უზარმაზარი საერთაშორისო აღიარება მოუტანა", - ნათქვამია საფრანგეთის ადმინისტრაციის განცხადებაში.

პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა და მისმა მეუღლემ "პატივი მიაგეს გამორჩეულ ხელოვანს, რომელმაც ირანული ბავშვობა უნივერსალურ ზღაპრად აქცია", - ნათქვამია განცხადებაში.

ახალი ამბების მაუწყებელმა BFM TV-მ და სხვა ფრანგულმა მედიამ განაცხადეს, რომ სატრაპი "სიკვდილით გარდაიცვალა" მისი ქმრის, შვედი კინოპროდიუსერისა და მსახიობის, მატიას რიპას გარდაცვალებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, მხატვრის ახლობლების განცხადების თანახმად.

საფრანგეთის სახვითი ხელოვნების აკადემიამ, რომლის წევრიც ის იყო, სოციალურ მედიაში მწუხარება გამოხატა და პატივი მიაგო "კინოს მგზნებარე დამცველსა და კინოგანათლების ადვოკატს", რომელმაც ცოტა ხნის წინ შექმნა ფონდი, რათა დაეხმაროს საერთაშორისო სტუდენტებს პარიზში კინოს შესასწავლად.

სატრაპი ყველაზე მეტად ცნობილია თავისი მონოქრომატული ავტობიოგრაფიული კომიქსებითა და ფილმით "პერსეპოლისი", რომელიც მოგვითხრობს მის ცხოვრებას თეირანში, როგორც მეამბოხე ინტელექტუალი მარქსისტების ქალიშვილის შესახებ.

"პერსეპოლისმა" 2007 წელს კანის კინოფესტივალზე კრიტიკოსების გრან-პრი მოიპოვა და 2008 წელს საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის სეზარის ჯილდო მოიპოვა, გარდა 2008 წლის ოსკარის ნომინაციისა საუკეთესო ანიმაციური ფილმისთვის.

ფილმი, რომელიც აღწერს მის ცხოვრებას თეირანში, როგორც მეამბოხე ინტელექტუალი მარქსისტების ქალიშვილის ცხოვრებას, არის შეხსენება იმისა, რომ ირანელები ისეთივეები არიან, როგორც ყველა სხვა, განუცხადა სატრაპმა Associated Press-ს 2007 წელს კანის ინტერვიუში.

რაც ჩვენ გვინდოდა გვეთქვა არის ის, რომ თუ ეს ხალხი გაშინებს, შეხედე უფრო ახლოს: მათ ჰყავთ მშობლები, ჰყავთ საყვარლები, აქვთ იმედი, აქვთ ისტორიები", - თქვა მან.

ირანის ხელისუფლებამ იმ დროს გააპროტესტა ფილმის ჩართვა კანში, გაგზავნეს წერილი საფრანგეთის საელჩოში თეირანში.

სატრაპი დაიბადა 1969 წლის 22 ნოემბერს, რასთში, ირანში, მაგრამ მისმა მშობლებმა 1983 წელს ვენაში გაგზავნეს, რათა დაესრულებინა სწავლა, რადგან მათ ქვეყანაში რევოლუციის შემდეგ ექსტრემიზმი იყო, რომელმაც აიათოლა ხომეინი ხელისუფლებაში მოიყვანა.

მაგრამ სატრაპმა, რომელსაც ავსტრია მტრულად მიაჩნდა და რომელიც საშინლად ენატრებოდა მშობლები, 1989 წელს ირანში დაბრუნდა, რათა თეირანის უნივერსიტეტში ესწავლა, სადაც მან მიიღო ვიზუალური კომუნიკაციების ხარისხი.

როდესაც მან დაამთავრა, სატრაპმა გადაწყვიტა, რომ საბოლოოდ მზად იყო დაეტოვებინა ირანი და მიეღო ის შესაძლებლობები, რომლებსაც მისი მშობლები ასე სასოწარკვეთილად ცდილობდნენ მის მიცემას ათი წლის წინ. 1994 წელს ის საფრანგეთში გადავიდა. ის სწავლობდა სტრასბურგში და მოგვიანებით გადავიდა პარიზში.

მისი გრაფიკული რომანები ასევე მოიცავს "Broderies" ("Embroideries") და "Poulet aux prunes" ("Chicken with plums"), რომელიც ასევე ადაპტირებულია ფილმად. როგორც კინორეჟისორმა, მან გადაიღო რამდენიმე ნამუშევარი, მათ შორის "La Bande des Jotas" ("The Gang of Jotas") და "რადიოაქტიური" ("მადამ კური"), ბიოგრაფიის შესახებ პოლონელი ფიზიკოსის მარი კიურის შესახებ.

2023 წელს სატრაპმა კოორდინაცია გაუწია წიგნს "Femme, vie, liberté" ("ქალი, სიცოცხლე, თავისუფლება") მხატვრებისა და აკადემიკოსების ჯგუფთან ერთად, რათა ილუსტრირებულიყო აჯანყებები, რომლებიც მოხდა ირანში 2022 წელს მაჰსა ამინის გარდაცვალების შემდეგ მორალის პოლიციის" ხელში.

სამუშაო გმობს რეპრესიებსა და ადამიანის უფლებების ნაკლებობას, რომელსაც ირანის საზოგადოება, განსაკუთრებით ქალები, განიცდის ირანის რეჟიმის ხელში, ნათქვამია ფონდის განცხადებაში.

სატრაპი 2024 წელს აირჩიეს საფრანგეთის სახვითი ხელოვნების აკადემიის წევრად. მას ასევე შესთავაზეს საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდო, საპატიო ლეგიონი, იმავე წელს, მაგრამ უარი თქვა, რადგან ამტკიცებდა, რომ საფრანგეთი საკმარისს არ აკეთებდა ირანელი ხალხის მხარდასაჭერად, რომლებიც დემოკრატიისთვის იბრძოდნენ.

"ირანში ქალთა რევოლუციის მხარდაჭერა არ შეიძლება შემოიფარგლოს ფოტოებით ან გამოსვლებით", - წერდა სატრაპი 2025 წლის იანვარში საფრანგეთის ხელისუფლებისთვის წერილში. "როდესაც ხალხი იბრძვის დემოკრატიისთვის, ჩვენ უნდა დავუჭიროთ მხარი მათ."

2024 წელს სატრაპმა ესპანეთში კომუნიკაციისა და ჰუმანიტარული მეცნიერებების პრინცესა ასტურიასის ფონდის ჯილდო მოიპოვა. ორგანიზაციამ განაცხადა, რომ ის იყო "ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლების დაცვის არსებითი ხმა". მოსამართლეებმა აღწერეს იგი, როგორც "ქალების მიერ წარმართული სამოქალაქო ჩართულობის სიმბოლო".

სატრაპის ქმარი გარდაიცვალა 2025 წლის აპრილში 53 წლის ასაკში. მის ინსტაგრამის გვერდზე მხოლოდ ერთი შეტყობინება დარჩა პოსტების სერიაში: "რადგან დავკარგე ჩემი ცხოვრების სიყვარული."