შვედეთის მკაცრი საიმიგრაციო პოლიტიკა: თავშესაფრის მაძიებლები გაურკვევლობაში

“შვედეთმა ეს ჩვენთვის გააკეთა,” - თქვა სოფიემ და მხარდამჭერი ჟესტით ასწია ხელები. ”შემდეგ, ბან.” მან ისინი მიწაზე დააგდო. სოფიე, რომელსაც სამი შვილი ჰყავს, 2008 წელს უზბეკეთიდან შვედეთში თავშესაფრის მაძიებლად ჩავიდა და დიდი ხნის განმავლობაში შეძლო შვედეთში ცხოვრების აშენება. ოჯახი ცხოვრობდა სტოკჰოლმის გარეუბანში მდებარე ბინაში და სოფიე მუშაობდა მუნიციპალიტეტთან სახლის დახმარების განყოფილებაში. მან ისწავლა შვედური და მისი შვილები შვედურ სასკოლო სისტემაში გადიოდნენ. მისი უმცროსი ვაჟი შვედეთში დაიბადა, ხოლო 18 წლის ჰამზა, რომელიც კოლეჯში ტექნიკოსად სწავლობს, სხვაგან ცხოვრებას არ იცნობს. თუმცა, სამი წლის წინ, თავშესაფრის სტატუსის უშედეგოდ მოპოვების ოთხი მცდელობის შემდეგ, სოფიემ დაკარგა მუშაობის უფლება და ახლა ცხოვრობს დეპორტაციის ბრძანების საფრთხის ქვეშ. ბოლო ორი წელია ის და მისი ორი შვილი ცხოვრობენ გაურკვევლობაში, ასაფრენი ბილიკის დაბრუნების ცენტრში, სტოკჰოლმის აეროპორტ არლანდის მახლობლად მდებარე სამრეწველო ზონაში. სიტუაცია მას იმდენად აწუხებს, რომ ბოლო ორი თვის განმავლობაში მადა დაკარგა და სტრესის გამო აღებინებდა. Guardian-თან საუბრისას მას პლასტმასის ჩანთა ეჭირა, რომელშიც რეგულარულად აღებინებდა. https://i.guim.co.uk/img/media/ff75da74d659ee439d06e2ecf6fa34f8ff254b66/0_0_7970_5316/master/7970.jpg?width=1920&dpr=1&s=none&crop=none ”მე არ მძინავს. მხოლოდ ერთი ან ორი საათი მძინავს. მე ვღებინებ. ძალიან სტრესში ვარ. არ მინდა ბავშვებთან საუბარი, რადგან აქ,” - თქვა მან და თავისკენ მიუთითა, ”დაკავებულია. ფიზიკურად, გონებრივად არ ვიცი რა უნდა გავაკეთო."ცენტრი, ერთ-ერთი მზარდი რაოდენობის მისაღები და დაბრუნების დაწესებულებებიდან, რომლებიც მიზნად ისახავს მომდევნო წლებში თავშესაფრის მაძიებელთა სავარაუდო 11,000-ის განთავსებას, არის შვედეთის სულ უფრო მტრული თავშესაფრისა და საიმიგრაციო პოლიტიკის ნაწილი. მემარჯვენე მთავრობა, რომელიც ეყრდნობა ულტრამემარჯვენე შვედეთის დემოკრატების მხარდაჭერას, ამბობს, რომ სურს "გადაიტანოს ყურადღება" თავშესაფრის მაძიებლების მიღებიდან შრომის იმიგრაციაზე ორიენტირებული ქვეყნისკენ. მთავრობამ ახლახან აღნიშნა მონაცემები, რომლებიც აჩვენებს, რომ შვედეთს ჰქონდა თავშესაფრის მაძიებელთა ყველაზე დაბალი დონე 1985 წლის შემდეგ და ამტკიცებდა, რომ დაბალი რიცხვები "ქმნის უკეთეს პირობებს წარმატებული ინტეგრაციისთვის". ათასობით ადამიანი, როგორიცაა სოფიე - ვინც წლების განმავლობაში ცხოვრობდა შვედეთში და კარგად არის დამკვიდრებული საზოგადოებაში და სამუშაო ბაზარზე, ბავშვებით, რომლებიც შვედეთში დაიბადნენ - დეპორტაციის წინაშე დგას. ბოლოდროინდელი პოლიტიკის ცვლილებების შორისაა თავშესაფრის მაძიებლები, რომლებიც განთავსებულნი არიან მიმღებ ცენტრებში ინდივიდუალური საცხოვრებლის ნაცვლად, რომლებსაც შემდეგ სთავაზობენ "რეპატრიაციის გრანტებს" ქვეყნიდან ნებაყოფლობით წასასვლელად. მთავრობამ ასევე შემოიღო მოქალაქეობის მოპოვების მკაცრი პირობები და გაამკაცრა ოჯახის გაერთიანების წესები. განმცხადებლებმა უნდა დაამტკიცონ თავიანთი ვინაობა პირადად ვიზიტით და წარმოადგინონ მეტი დოკუმენტაცია, ვიდრე ადრე იყო. დანაშაულის ჩადენამ ახლა შეიძლება გამოიწვიოს შვედეთში ცხოვრების უფლების დაკარგვა ყველასთვის, ვინც არ არის შვედეთის მოქალაქე. 2025 წელს სულ 440 ადამიანი დაექვემდებარა სისხლის სამართლის დეპორტაციას, მთავრობის მონაცემებით. "თუ თქვენ არ გსურთ გახდეთ ამ საზოგადოების ნაწილი, არ უნდა მოხვიდეთ შვედეთში", - განაცხადა მთავრობამ. https://i.guim.co.uk/img/media/4c1b788b5786107143f48f3b0ef95f9bc68076fd/0_0_5184_3240/master/5184.jpg?width=1920&dpr=1&s=none&crop=none მტრული გარემო შვედური საიმიგრაციო პოლიტიკის წარსულისგან შორს არის. 2014 წელს, როდესაც ახლო აღმოსავლეთიდან ევროპაში ჩამოსული ადამიანების რაოდენობა მკვეთრად გაიზარდა, მაშინდელმა პრემიერ-მინისტრმა ფრედრიკ რეინფელდტმა წარმოთქვა სიტყვა, რომელშიც მოუწოდებდა შვედებს, "გააღოთ გულები" ახალმოსულებისთვის. მიმდინარეობის მიმართულება, სავარაუდოდ, არ შეიცვლება მომავალ წელს დაგეგმილი საყოველთაო არჩევნების შემდეგაც კი, ამბობენ დამკვირვებლები, რადგან მთავარი პოლიტიკური პარტიები, მათ შორის მემარცხენე ცენტრისტული სოციალ-დემოკრატები (SD), მსგავს მკაცრ პოლიტიკას უჭერენ მხარს. ”ბევრ ადამიანს, რომელსაც ჩვენ ვხვდებით, ეუბნება: ”ჩვენ მოვედით შვედეთში, გვჯეროდა, რომ ეს იყო ქვეყანა, რომელიც პატივს სცემდა ადამიანის უფლებებს: სად არიან ისინი?” - თქვა ნანი სკოლმა, სტოკჰოლმის ქალაქის მისიის "ვინ ვარ ხვალ?" პროექტის მრჩეველმა, რომელიც იურიდიულ და ფსიქოსოციალურ მხარდაჭერას უწევს დეპორტაციის ბრძანებების მქონე პირებსა და ოჯახებს. მთავრობის უახლესი მონაცემები აჩვენებს, რომ 2025 წელს 8,312 ადამიანი დაბრუნდა სამშობლოში, რაც ათწლეულის უმაღლესი მაჩვენებელია, ხოლო თავშესაფრის მაძიებელთა რაოდენობა წინა წელთან შედარებით 30%-ით შემცირდა. ”ჩვენ ვხვდებით ადამიანებს, რომლებიც შვედეთში სამუშაოდ ან სასწავლებლად ჩამოვიდნენ და ადამიანებს, რომლებსაც არ აქვთ თავშესაფრის საფუძველი”, - თქვა სკოლმა. ”ჩვენ ასევე ვხვდებით ადამიანებს, რომლებიც გარბიან თალიბანისგან ან ისინი არიან LGBTQ უგანდადან და ხედავენ, რომ მათი საერთაშორისო დაცვის მოთხოვნა უარყოფილია."ერთ-ერთი ცვლილება, რომელსაც განსაკუთრებით დამანგრეველი გავლენა აქვს, არის "ტრაკის ცვლილებების" გაუქმების გადაწყვეტილება, დასძინა მან. ახალი წესი, რომელიც ძალაში შევიდა გასული წლის აპრილში, მოულოდნელად კრძალავს თავშესაფრის მაძიებლებს ბინადრობის ნებართვის მიღებას, მაშინაც კი, თუ ისინი შვედეთში მუშაობდნენ. ის ასევე ხელს უშლის მათ, ვისაც უკვე ჰქონდა სამუშაო ნებართვა, მისი გაგრძელებაში. გადაწყვეტილება შეფასებულია, რომ 4700 ადამიანი, რომლებიც შვედეთში დამკვიდრდნენ, დეპორტაციის საფრთხის წინაშე დააყენოს. სკოლდმა დასძინა: ”ადამიანები, რომლებიც კარგად ინტეგრირებულნი არიან და დამკვიდრებულნი არიან შვედეთში... ეკითხებიან: ”რა შემეძლო მეტი გამეკეთებინა?... როგორ შემეძლო დამემტკიცებინა ჩემი ღირებულება, თუ თუნდაც ყველაფრის გაკეთება, რაც, როგორც ჩანს, სწორია, არასოდეს იქნება საკმარისი?'"დაბრუნების ცენტრებში ცხოვრება რთულია. არლანდის მახლობლად მდებარე ცენტრი, რომელიც ასევე მასპინძლობს ახალ ჩამოსულებს, არის "ღია" ცენტრი, რაც იმას ნიშნავს, რომ ადამიანებს შეუძლიათ შესვლა და გამოსვლა. თუმცა, აქედან გადაადგილება ლოგისტიკურად რთულია და ბევრი ადამიანი დღეში რამდენიმე კრონას იღებს. სკოლის თქმით, ეს რთული ადგილი იყო ბავშვებისთვის, რადგან მისმა გუნდმა მოისმინა თავშესაფრის მაძიებლებისგან, რომ საერთო სივრცეები შეიძლება საშიში იყოს LGBTQ-სთვის. ბევრი იქ განიცდის ცუდ ფსიქიკურ ჯანმრთელობას მათი არასაიმედო გარემოებების გამო. ”ბევრი შიშია, ბევრი შფოთვა,” - თქვა მან. ”ადამიანებს, რომლებსაც დეპორტაციის ბრძანება აქვთ მიღებული, ეშინიათ დეპორტაციის ნებისმიერ დღეს."თამერი და ფატენი დაქორწინებული წყვილია, რომლებიც სამუშაოდ უზბეკეთიდან შვედეთში ჩავიდნენ თავიანთ ორ ვაჟთან ერთად, რომლებიც ახლა 20 და 16 წლის არიან. მათი მესამე ვაჟი შვედეთში 2021 წელს დაიბადა. თუმცა, ისინი დეპორტაციის წინაშე დგანან მას შემდეგ, რაც მათი თავშესაფრის განაცხადები უარყვეს და სამუშაო ვიზები ამოიწურა. თამერი ამბობს, რომ კრიმინალური ორგანიზაცია დაემუქრა მათი შვილების დაზიანებას, თუ ისინი ერაყში დაბრუნდებიან. ”არსებობენ ადამიანები, რომლებიც შვედეთში 30 წელია ცხოვრობენ, მაგრამ ისინი არ საუბრობენ შვედურად, როგორც მე,” - თქვა 52 წლის თამერმა. ”მე ვწერ, არა მხოლოდ ვსაუბრობ. რა უნდათ ამაზე მეტი? მე არ ვარ კრიმინალი."თამერმა თქვა, რომ მას შესთავაზეს სამუშაო, როგორც ავტომობილების მექანიკოსმა, მაგრამ ვერ შეძლო მისი აღება, რადგან მისი სამუშაო ვიზა ამოიწურა. ”შვედეთს სურს მამაკაცები და მე სამი მყავს. შეუძლიათ თუ არა მათ გამოიყენონ ისინი?"შვედეთის მიგრაციის სააგენტომ განაცხადა, რომ ვერ შეძლებს ინდივიდუალურ საქმეებზე კომენტარის გაკეთებას. ის "მუშაობს იმისთვის, რომ მიმღებ და დაბრუნების ცენტრებში ყველა მცხოვრებისთვის უსაფრთხო იყოს, განსაკუთრებული ყურადღება გამახვილებულია ბავშვებზე და სხვა დაუცველ ჯგუფებზე, როგორიცაა LGBTQ პირები", - თქვა სპიკერმა. *მათ, ვინც ინტერვიუ აიღეს, სთხოვეს, რომ მათი გვარები არ გამოქვეყნებულიყო, რადგან მათი საქმეები მიმდინარეობს