საფრანგეთმა გააუქმა შავი კოდექსი, რომელიც მონებს საკუთრებად განიხილავდა

თითქმის 180 წლის განმავლობაში, მას შემდეგ, რაც საფრანგეთმა გააუქმა მონობა, შავი კოდექსი, რომელიც მონებს, როგორც საკუთრებას, ისე ეპყრობოდა და მათ მუშაობას, ცემას, გაყიდვას, გაუპატიურებას ან მკვლელობას აძლევდა, ძალაში რჩებოდა.ხუთშაბათს, ქვეყნის ღრმად გაყოფილმა ეროვნულმა ასამბლეამ ერთხმად დაუჭირა მხარი მის გაუქმებას, რაც იშვიათი პოლიტიკური ერთიანობის მაჩვენებელია.254-0 ხმით მიღებულმა კენჭისყრამ დაასრულა მე-17 საუკუნის კანონი, რომელიც მეფე ლუი XIV-მ 1685 წელს მოაწერა ხელი და რომელიც საფრანგეთის კოლონიებში მონების მოპყრობას აკოდირებდა.ეს მნიშვნელოვანი ნაბიჯია პარიზის როლის აღიარებაში მონობაში და გზას გაუხსნის შესაძლო რეპარაციებს, იდეა, რომელიც საფრანგეთის პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა გასულ კვირას წამოაყენა.ფრანგმა ლიდერმა განაცხადა, რომ კოდექსი "არასოდეს უნდა გადარჩენილიყო მონობის გაუქმებისთვის" 1848 წელს."დუმილი, თუნდაც გულგრილობა, რომელიც ჩვენ თითქმის ორი საუკუნის განმავლობაში ვინარჩუნებდით ამ შავი კოდექსის მიმართ, აღარ არის შეცდომა. ის შეურაცხყოფად იქცა", - დასძინა მან.მაკრონმა ასევე განაცხადა, რომ რეპარაციების საკითხი "არ უნდა უარვყოთ", მაგრამ ქვეყანამ "არ უნდა გააკეთოს ცრუ დაპირებები".პარლამენტის ქვედა პალატაში ემოციები მაღალი იყო დებატების დროს, კენჭისყრის შესახებ, ბევრმა გაოცებულმა აღმოაჩინა, რომ კანონი ჯერ კიდევ არსებობდა.სტევი გუსტავმა, საფრანგეთის კარიბის ზღვის კუნძულ მარტინიკიდან, რომლის წინაპრები მონები იყვნენ, ცრემლიანი თვალებით უთხრა ეროვნულ ასამბლეას: "არც ერთი ხმა არ შეუძლია საუკუნეების განმავლობაში დამსხვრეული ცხოვრების გამოსწორებას."ჩვენ არ ვართ მონების შთამომავლები, ჩვენ ვართ თავისუფალი დაბადებული ადამიანების შთამომავლები, შემდეგ კი ყველაზე უარესად - მონობამდე დაყვანილნი."კოდექსის 60-ვე მუხლში მოცემულია მონების ცხოვრების ყველა ასპექტი. მე-44-ე მუხლში ნათქვამია, რომ ადამიანი არის "მოძრავი ქონება", ხოლო სხვა მუხლები ბრძანებდა, რომ გაქცეულებს მოეკვეთათ და რომ მონის სიტყვას მნიშვნელობა არ ჰქონდა.მაქსი მატიასინმა, ფრანგმა დეპუტატმა საფრანგეთის კარიბის ზღვის კუნძულ გუადალუპედან, რომელმაც წარადგინა კანონის გაუქმების წინადადება, განაცხადა, რომ მან იყიდა ორიგინალური ტექსტის ასლები, მაგრამ არასოდეს წაუკითხავს ისინი."როგორც დიდი-დიდი-დიდი შვილიშვილი იმ ადამიანებისა, რომლებიც მონებად იყვნენ, მე არასოდეს შემეძლო მისი სრულად წაკითხვა. ეს გაკეთდა ადამიანების მიერ, ადამიანების წინააღმდეგ", - განუცხადა მან დეპუტატებს.მან განაცხადა, რომ კენჭისყრა იყო "ჩვენი წინაპრების აღდგენის, ჩვენი ადამიანურობის აღდგენის" გზა. ეს ნიშნავს საფრანგეთის რესპუბლიკის დაპირების შესრულებას თავისუფლების, თანასწორობისა და ძმობის შესახებ, დასძინა მან.საფრანგეთი იყო მესამე უდიდესი მონათვაჭრობის ქვეყანა, ბრიტანეთისა და პორტუგალიის შემდეგ. მან აფრიკის სავარაუდო 1,4 მილიონი ადამიანი გაგზავნა შაქრის პლანტაციებზე თავის კოლონიებში. ამ სიმდიდრემ ააშენა ქალაქები ნანტი და ბორდო.ყველაზე მდიდარი ამ პლანტაციებიდან იყო სენ-დომინგე, საფრანგეთის კოლონია კარიბის ზღვის კუნძულის, ესპანიოლას დასავლეთ მესამედზე, რომელიც დაარსდა 1687 წელს. 1804 წელს ამ კოლონიაში მონები აჯანყდნენ და მოიპოვეს დამოუკიდებლობა ტერიტორიაზე, რომელიც გახდა ჰაიტი. თუმცა, პარიზმა აიძულა გათავისუფლებული მონები გადაეხადათ რეპარაციები მათი მფლობელების დანაკარგების დასაფარად, ვალი, რომელსაც ისინი იხდიდნენ 1947 წლამდე.მონობის გაუქმების შემდეგ, საფრანგეთმა შეინარჩუნა რამდენიმე კოლონია. ოთხი უძველესი - გვადელუპე, მარტინიკი, საფრანგეთის გვიანა სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროზე და კუნძული რეიუნიონი ინდოეთის ოკეანეში - 1946 წელს საფრანგეთის საზღვარგარეთის დეპარტამენტებად აქციეს. მათი 1.9 მილიონი მოსახლეობა, ძირითადად მონების შთამომავლები, საფრანგეთის მოქალაქეები არიან და პარიზიდან იმართება.მიუხედავად იმისა, რომ საფრანგეთის ნაწილად ითვლება, ისინი რჩებიან მისი ყველაზე ღარიბი ტერიტორიები, სადაც უმუშევრობის მაჩვენებელი თითქმის ორჯერ აღემატება საფრანგეთის მატერიკზე, ბევრი ოჯახი ცხოვრობს ეროვნული სიღარიბის ზღვარს ქვემოთ."გვადელუპეში სახელმწიფო სტრუქტურების ყველაზე მნიშვნელოვანი პოზიციები თეთრკანიანებს უკავიათ", - განაცხადა მატიასინმა.საფრანგეთის მონობის ხსოვნის ფონდის დირექტორის მოადგილემ, პიერ-ივ ბოკკეტმა, განაცხადა, რომ კოდექსი იყო ქვეყნის "კოლონიალური გამონაკლისის" საფუძველი, რომელიც ამყარებდა აზრს, რომ საფრანგეთის რესპუბლიკის დამაარსებელი დევიზი არ ვრცელდება მის მმართველობაში მყოფ ზოგიერთ ადამიანზე."დღესაც კი, ჩვენ ვიღებთ, რომ საზღვარგარეთის ტერიტორიებზე მცხოვრებ ადამიანებს შეიძლება ჰქონდეთ ნაკლები უფლებები, ვიდრე საფრანგეთის მატერიკზე", - განაცხადა მან.