ბოლო ინფორმაცია

„მოღალატეები“ მილიონობით მაყურებელს TV ეკრანთან აბრუნებს — საქართველოში კი ტელევიზიები გადარჩენისთვის იბრძვიან

ნიდერლანდებში შექმნილი The Traitors უკვე 40-ზე მეტ ქვეყანაში გავრცელდა. ფორმატმა BAFTA და Emmy მოიპოვა, ბრიტანულმა ვარსკვლავურმა სეზონმა კი 14.9-მილიონიან აუდიტორიას მიაღწია. The Guardianსტრიმინგისა და სოციალური ქსელების ეპოქაში ეს წარმატება ტელევიზიისთვის მნიშვნელოვან კითხვას აჩენს: რა აიძულებს ადამიანებს, კვლავ ერთი შოუს გარშემო შეიკრიბონ და შემდეგ ეპიზოდს ერთად დაელოდონ?The Traitors-ის — ქართულად, „მოღალატეების“ — პასუხი ნდობაზე, ეჭვსა და მოტყუებაზე აგებული თამაშია.რა ფორმატია „მოღალატეები“?თამაშის პრინციპი ბევრისთვის ნაცნობ „მაფიას“ წააგავს. მონაწილეები ერთ სივრცეში იკრიბებიან; ბრიტანულ ვერსიაში ეს შოტლანდიური ციხესიმაგრეა. მათ შორის ფარულად ირჩევენ რამდენიმე „მოღალატეს“, დანარჩენები კი „ერთგულები“ არიან.დღის განმავლობაში ყველა ერთად ასრულებს დავალებებს და საერთო საპრიზო ფონდს აგროვებს. საღამოს მრგვალ მაგიდასთან მსჯელობენ, ვის არ ენდობიან, შემდეგ კი კენჭისყრით ერთ მონაწილეს თამაშიდან აძევებენ. გარიცხული თავის ნამდვილ როლს ამხელს.ღამით „მოღალატეები“ საიდუმლოდ ხვდებიან და ერთ „ერთგულს“ თამაშიდან გამოთიშავენ. „ერთგულების“ მიზანია, ფინალამდე ყველა „მოღალატე“ გამოავლინონ. თუ ამას შეძლებენ, დარჩენილები საპრიზო თანხას იყოფენ; თუ თამაშის დასრულებისას „მოღალატე“ კვლავ მათ შორისაა, ფულს ის იღებს.რატომ უყურებს მაყურებელი თამაშს, რომლის საიდუმლოც იცის?ფორმატის ძირითადი ხერხია, რომ მაყურებელმა „მოღალატეების“ ვინაობა იცის, მონაწილეთა უმრავლესობამ კი — არა. ამიტომ დაძაბულობას მხოლოდ დამნაშავის გამოცნობა არ ქმნის. მაყურებელი აკვირდება, როგორ იქმნება ნდობა, როგორ მუშაობს დამაჯერებელი ტყუილი და როგორ შეიძლება უდანაშაულო ადამიანი სხვების ეჭვს შეეწიროს.Studio Lambert-ის დამფუძნებელი სტივენ ლამბერტი ფორმატის მიმზიდველობას გარემოს, მონაწილეთა შერჩევასა და ამ ინფორმაციულ უპირატესობას უკავშირებს. ბრიტანული და ამერიკული ვერსიების ერთ ციხესიმაგრეში გადაღებამ რესურსების გაზიარებისა და წარმოების მასშტაბის გაზრდის შესაძლებლობაც შექმნა. vulture.comეს ძვირადღირებული შეფუთვის მიღმა ძლიერ სათამაშო მექანიკასაც გულისხმობს: წესები მონაწილეებს ისეთ არჩევანებს აკეთებინებს, რომლებიც ბუნებრივად წარმოშობს კონფლიქტს, მოულოდნელ კავშირებსა და ღალატს. პროდიუსერების მიერ ყოველი რეაქციის წინასწარ დაგეგმვა საჭირო აღარ არის — დრამას თავად თამაში ქმნის. ახალი ამერიკული ვერსიის შემქმნელებიც ხაზს უსვამენ, რომ ფართოდ დაგეგმილი გადაღების მიუხედავად, ბევრი მნიშვნელოვანი მომენტი სპონტანურად ჩნდება.ტელევიზიის შესაძლებლობა და ქართული კრიზისიThe Traitors-ის წარმატება გვაძლევს საფუძველს ვიფიქროთ, რომ საერთო სატელევიზიო გამოცდილებაზე მოთხოვნა კვლავ არსებობს. მაყურებელს შეუძლია ეპიზოდს მოგვიანებით უყუროს, თუმცა მოულოდნელი შედეგის წინასწარ გაგების რისკი და სხვებთან განხილვის სურვილი დროულად ნახვის დამატებითი სტიმულია.საქართველოში კი მაუწყებლების ნაწილის მთავარი ამოცანა ახალი ფორმატების განვითარებამდე ეთერში დარჩენაა.„ფორმულას“ შემთხვევა ამ ფინანსური მოწყვლადობის ერთ-ერთი მაგალითია. არხის 4 მაისის განცხადების მიხედვით, „სტერეო პლიუსის“ მიმართ დავალიანების გამო მისი ღია საეთერო სიგნალის მიღება აუდიტორიის ნაწილს შეუწყდა. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მათთვის, ვინც ტელევიზიას ციფრული ანტენით უყურებს და ფასიანი სატელევიზიო მომსახურებით არ სარგებლობს. მანამდე მაუწყებლობა შეწყვიტა „მთავარმა არხმაც“. ასევე რეგიონებში ორი ტელევიზიის დახურვა კიდევ უფრო ამცირებს ადგილობრივი ამბებისა და განსხვავებული აუდიტორიებისთვის განკუთვნილი პროგრამების შექმნის შესაძლებლობას.

მეტის ნახვა

„მოღალატეები“ მილიონობით მაყურებელს TV ეკრანთან აბრუნებს — საქართველოში კი ტელევიზიები გადარჩენისთვის იბრძვიან

მეტის ნახვა

AI News• 2 საათის წინ