გერმანიამ უნდა შეწყვიტოს ჩინეთის წარმატებების აღფრთოვანება ევროკავშირში ან ის დაიძინებს იმ დეინდუსტრიალიზაციისკენ, რომელიც აშშ-მ განიცადა 25 წლის წინ, განაცხადა ბრიუსელის წამყვანმა სააზროვნო ცენტრმა.

ჩინეთის ჭარბი რაოდენობა გერმანიასთან გაორმაგდა 2024-2025 წლებში 12 მილიარდი დოლარიდან (9 მილიარდი დოლარი) 25 მილიარდ დოლარამდე, რამაც შექმნა 94 მილიარდი დოლარის სავაჭრო დისბალანსი, ცენტრისთვის ევროპის ეკონომიკის უდიდესი რისკია, გაიმეოროს ის, რაც მოხდა აშშ-ში 2001 წელს, როდესაც იმპორტის უეცარმა ზრდამ სამუდამოდ გამოაცალა ქალაქები ამერიკის შუა დასავლეთში.

"ჩინეთის შოკი 1.0" არა მხოლოდ გამოიწვია 2.5 მილიონამდე სამუშაო ადგილის დაკარგვა, არამედ აღინიშნა აშშ-ს ქალაქებში სუიციდის, განქორწინებისა და ნარკოტიკების მოხმარების ზრდით, რომლებმაც ინდუსტრიები დაკარგეს ჩინელების მიმართ, ნათქვამია CER-ის მოხსენებაში.

აშშ-ს სოციალური ქსოვილის ეს რღვევა, მისი თქმით, იყო "საშინელი გამაფრთხილებელი გასროლა გერმანიის საავტომობილო და მანქანათმშენებლობის ქალაქებისთვის, როგორიცაა ვოლფსბურგი და შტუტგარტი", ვოლკსვაგენისა და მერსედეს-ბენცის, ორი ბრენდის მითითება, რომლებიც გერმანული ინჟინერიისა და დიზაინის წარმატების სიმბოლოა.

"გერმანია რჩება ყოყმანში, მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთმა უკვე შეჭამა გერმანული ინდუსტრიის ლანჩი და ემზადება სადილისთვის", - განაცხადა CER-მა.

სათაურით "ჩინეთის შოკი 2.0: გერმანიის უმოქმედობის ღირებულება", სააზროვნო მოხსენებამ დაასკვნა: "ბერლინმა არ შეიძლება აღფრთოვანდეს პრობლემით", დასძინა, რომ ბერლინისთვის რისკი მწვავე იყო, მაგრამ გერმანიის პოლიტიკურ ლიდერებს "გაუჭირდათ პრობლემის მკაფიოდ დანახვა".

ეს ხდება მზარდი კონსენსუსის ფონზე, რომ ჩინეთის ექსპორტის ბუმმა, რომელიც ხაზგასმულია სი ჯინპინის ფოკუსირებულ ხუთწლიან პოლიტიკის ციკლებზე, გამოიწვია მეორე ჩინეთის შოკი, რომელიც საფრთხეს უქმნის ინდუსტრიასა და სამუშაო ადგილებს მთელ მსოფლიოში.

თუმცა, CER-მა განაცხადა, რომ ევროკავშირში შოკი უფრო მნიშვნელოვანი იყო გერმანიაში, ვიდრე ნებისმიერ სხვა ქვეყანაში და უარესდებოდა.

მისმა მოხსენებამ მიუთითა იმაზე, რომ პეკინი ახორციელებდა პოლიტიკის პროექტს, სახელად "10,000 პატარა გიგანტი", რომელიც კონკრეტულად მიზნად ისახავდა გერმანიის მიტელშტანდს, ქვეყნის ეკოსისტემას საშუალო ზომის, ინოვაციური სამრეწველო მომწოდებლებისა და ფირმების. გერმანია აღწერილია, როგორც "ფრანტულად ეძებს დამნაშავეებს" მისი ეკონომიკური პრობლემებისთვის მაღალი ენერგიის ფასებითა და ბიუროკრატიით, რომლებიც დომინირებენ პოლიტიკურ დისკუსიაში, ჩინეთის ნაცვლად.

გერმანიის წარუმატებლობა იმის დიაგნოსტირებაში, თუ რა ხდებოდა, ჰგავდა "ფანტომური ტკივილის" ამპუტატს, განაცხადა CER-მა და დასძინა: "დაკარგული კიდური არის ექსპორტის მოთხოვნა, რომელიც მოჭრილია ჩინეთის მიერ გერმანიის სამრეწველო ბაზის ღრმა ზეწოლის შედეგად."

პრობლემის ძირეული მიზეზი იყო ჩინეთის ექსპორტის ზრდა მთელ მსოფლიოში, რადგან ჩინეთში იმპორტი მცირდებოდა, ქვეყანა 2025 წელს რეკორდული 1,2 ტრილიონი დოლარის ჭარბი რაოდენობით იტყობინება.

CER-მა ეკონომიკური დისბალანსი სამ საკითხს დააბრალა: ჩინეთში შიდა მოთხოვნის შესუსტება; უკიდურესად არახელსაყრელი გაცვლითი კურსი, რომელიც პოტენციურად აფასებს იუანს 40%-ით ევროსთან შედარებით; და პეკინის პოლიტიკა, რომელიც დაუნდობლად მიზნად ისახავდა გერმანიის ძირითად სამრეწველო ბაზას.

სააზროვნო ჯგუფმა თქვა, რომ პოლიტიკურმა ლიდერებმა უნდა გაიღვიძონ: "შოკის გამოსწორების მოლოდინში არ არის წინდახედულობა, არამედ გადაწყვეტილება, რომ დეინდუსტრიალიზაციამ თავისი კურსი გაიაროს."

მისი თქმით, ბერლინისთვის საუკეთესო ვარიანტი იყო შეტევაზე გადასვლა "და პარიზის მხარდაჭერა საერთაშორისო სავალუტო ფონდისა და G7-ის წინააღმდეგ ჩინეთის ვალუტის გაუფასურებისა და ცალმხრივი სავაჭრო მოდელის წინააღმდეგ".

ევროპისა და ჩინეთის ინდუსტრიის ლიდერებმა უთხრეს The Guardian-ს, რომ მათ ეშინიათ, რომ ევროპული ინდუსტრია კანიბალიზებულია, ხოლო ერთ-ერთმა წამყვანმა გერმანელმა ინდუსტრიულმა თქვა, რომ ევროპა შეიძლება გახდეს "ჩინეთის პროვინცია" იმდენად ენდემური ზიანით.