„როცა პირველად ვნახე, ჩემთვის ვიფიქრე: ‘ეს ფეხბურთელი ვინღაა საერთოდ?’ – სიცილით იხსენებს იუნეს ბენგელუნი მამადუ სანგარეს. 2025 წლის ივლისში სატრანსფერო ფანჯარა სრული სვლით მიმდინარეობდა და ყოფილი „მანჩესტერ სიტის“ სკაუტი და აგენტი არ ელოდა, რომ „ფეხბურთის უცხოპლანეტელს“ პირისპირ შეხვდებოდა, მაგრამ სწორედ ასე მოხდა „რაპიდ ვენის“ საწვრთნელ ბაზაზე სტუმრობისას. რამდენიმე კვირის შემდეგ სანგარე „ლანსში“ გადავიდა დაახლოებით 5 მილიონ ევროდ. „ის ძალიან შთამბეჭდავი იყო და რაც ყველაზე მეტად დამამახსოვრდა, მისი ტექნიკა და შრომისმოყვარეობა იყო,“ ამბობს ბენგელუნი.
სწორედ ასეთი შთაბეჭდილება დატოვა სანგარემ ყველა კლუბში, სადაც უთამაშია, მათ შორის „ბრენტფორდშიც“, სადაც მალელი ნახევარმცველი „ლანსიდან“ კლუბის რეკორდული 39 მილიონი ფუნტით გადავიდა აგვისტოს დასაწყისში. 24 წლის ფეხბურთელმა ბრწყინვალედ ითამაშა დებიუტში „ტოტენჰემის“ წინააღმდეგ რამდენიმე კვირის შემდეგ – მოედნის ცენტრი სრულად აკონტროლა და კეინ ლუის-პოტერის პირველი გოლის ასისტიც გააკეთა. მას შემდეგ ყველა მატჩში მიიღო მონაწილეობა და შემდეგი მეტოქე „ბრაიტონია“. „მე მივეცი მას დებიუტი მალის ნაკრებში 2024 წლის სექტემბერში, მოზამბიკის წინააღმდეგ. მაშინვე მოახდინა გავლენა,“ ამბობს სანგარეს ყოფილი ნაკრების მწვრთნელი ტომ სენტფიეტი. „ის ყველა მწვრთნელის ოცნების ფეხბურთელია.“
სანგარეს აღმასვლა დაიწყო Association Sportive Aboubacar Coulibaly-ში (ASAC). პატარა კლუბი ბამაკოს, მალის დედაქალაქის, ფალადიეს უბანში, მისთვის მეორე სახლად იქცა ექვსი წლის ასაკში. მაშინვე გამოიკვეთა მისი ხასიათის სიმტკიცე, შრომისმოყვარეობა და წარმატების სურვილი, რაც მაშინდელ მწვრთნელს, ბაკარი კულიბალის, დაუყოვნებლივ დაამახსოვრდა. „ის ASAC-ის მოედნიდან არც ისე შორს ცხოვრობდა, ამიტომ ყოველდღე მოდიოდა სათამაშოდ,“ ამბობს კულიბალი. „თავიდანვე ვხედავდი, რომ მამადუს დიდი პოტენციალი ჰქონდა. მარჯვენა ნახევარმცველად თამაშობდა და ტექნიკურად უკვე სხვებზე უკეთესი იყო.
„რაც ყველაზე მეტად გამიკვირდა მამადუში, იყო ის, რომ ყოველთვის გამარჯვება უნდოდა. მაშინაც კი საკუთარ თავსაც და თანაგუნდელებსაც ბევრს სთხოვდა და ლიდერივით იქცეოდა. როცა გუნდს უჭირდა, ყოველთვის გამოსავალს ეძებდა, რომ გამარჯვებაში დაგვხმარებოდა.“
მაღალი სტანდარტების დაყენება და პირადი პასუხისმგებლობის აღება სანგარეს თვისებებია, რომელსაც სენტფიეტიც აღიარებს. „ის ყველაფერს თავად მართავს პროფესიულ ცხოვრებაში,“ ამბობს 53 წლის ბელგიელი. „თავად აკონტროლებს კვების, ძილის, ვარჯიშის დროს... ზოგი კლუბში სიარულით ცდილობს განტვირთვას, მაგრამ ის 24 საათი პროფესიონალივით ცხოვრობს.
„მახსოვს, ერთ დღეს ივ ბისუმამ ჰკითხა მამადუს, მოედანზე რომელი პოზიცია იყო მისი საყვარელი. მამადუმ უპასუხა, რომ თავისი პოზიცია უნდოდა. ეს მომენტი არასდროს დამავიწყდება, რადგან ეს აჩვენებს, რამდენად დიდი ნდობა ჰქონდა საკუთარ შესაძლებლობებში. მაგრამ ამპარტავანი არ არის; ძალიან მორიდებულია. ძალიან მშვიდია.“
სენტფიეტი, რომელმაც მალის ნაკრები 2024-2026 წლებში გაწვრთნა, ამატებს: „როცა მამადუს ვიხსენებ, პირველ რიგში მისი პიროვნება მახსენდება. არასდროს ნერვიულობს, ყოველთვის მშვიდად რჩება. ყოველთვის აკონტროლებს სიტუაციას. როცა ბურთს სამ მოთამაშეს შორის იღებს, სიმშვიდეს ინარჩუნებს და პასის გაკეთებას ახერხებს, რომ სიტუაციიდან გამოვიდეს.“
სანგარე ASAC-დან Yeelen Olympique-ში გადავიდა, შემდეგ კი 2020 წლის სექტემბერში ევროპაში, „ზალცბურგში“ აღმოჩნდა, ავსტრიული კლუბის სკაუტების ყურადღება ვიდეოჩანაწერებით მიიპყრო. ამას მოჰყვა სხვადასხვა იჯარები, სანამ 2024 წლის ივლისში „რაპიდ ვენაში“ გადავიდოდა, შემდეგ კი აგვისტოში „ლანსში“. სანგარესთვის ფრანგულ კლუბში გატარებული ერთადერთი სეზონი დასამახსოვრებელი გამოდგა. მან არა მხოლოდ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა „ლანსის“ მიერ საფრანგეთის თასის მოგებაში, არამედ მიიღო „მარკ-ვივიენ ფოეს“ ჯილდო, რომელიც ლიგა 1-ის საუკეთესო აფრიკელ ფეხბურთელს გადაეცემა.
წინა სეზონში სანგარემ პირველად ითამაშა აფრიკის ერთა თასზე, სადაც მალიმ მეოთხედფინალამდე მიაღწია. „ყველაზე შთამბეჭდავი მატჩი მასთან ერთად კომოროსის წინააღმდეგ იყო (ჯგუფურ ეტაპზე),“ ამბობს მისი თანაგუნდელი, მალელი ნახევარმცველი ლასანა კულიბალი. „პირველად, როცა ვარჯიშზე ვნახეთ, ყველამ შევამჩნიეთ, რომ რაღაც განსაკუთრებული ჰქონდა. მაგრამ იმ მატჩში უბრალოდ დაუჯერებელი იყო.“
სენტფიეტი განსაკუთრებით აღფრთოვანებული დარჩა სანგარეს თამაშით მასპინძელი მაროკოს წინააღმდეგაც, ასევე ჯგუფურ ეტაპზე, და განსაკუთრებით მისი დამოკიდებულებით მატჩამდე. „ვთხოვე, მარჯვენა ფლანგზე ეთამაშა, რომ ხუთი ნახევარმცველი დაგვეყენებინა. ზოგიერთ ფეხბურთელს პოზიციის შეცვლას რომ სთხოვ, ხშირად გეუბნებიან, ეს მათი ბუნებრივი როლი არ არის და თავს კომფორტულად ვერ გრძნობენ. მაგრამ მამადუს რომ ვესაუბრე, მაშინვე მითხრა: ‘კარგი, მწვრთნელო, სადაც გინდათ, იქ ვითამაშებ გუნდის საკეთილდღეოდ. ყველაფერს გავაკეთებ.’ ის ერთგული მოთამაშეა, რომელმაც ყოველთვის ყველაფერი გააკეთა, რომ დამხმარებოდა.“
„ბრენტფორდი“ სანგარეს შესაძლებლობების უახლესი მიმღებია, როგორც მოედანზე, ისე მის მიღმა, და სენტფიეტი დარწმუნებულია, რომ ეს მისი ბოლო გაჩერება არ იქნება. „ვფიქრობ, კიდევ უფრო მაღალ დონეზე შეუძლია თამაში,“ ამბობს ის. „ბრენტფორდზე არ გაჩერდება.“
