ახალ ზელანდიაში ამომრჩევლებმა შაბათს, დაძაბული საპარლამენტო არჩევნების ბოლო დღეს, საკუთარი ხმები დააფიქსირეს. მთავარი საკითხები, რომლებიც ამ არჩევნებზე დგას, ცხოვრების გაძვირება და ზოგადი ეკონომიკური პრობლემებია.
საწყისი შედეგები, რომლებიც საარჩევნო უბნების დახურვიდან მალევე, ადგილობრივი დროით 19:00 საათზე (0600 GMT) გამოქვეყნდა, აჩვენებს, რომ მმართველი ცენტრისტულ-მემარჯვენე ნაციონალური პარტია თითქმის 31%-ს აგროვებს, ხოლო ოპოზიციური ლეიბორისტული პარტია თითქმის 30%-ს.
ხმის მიცემა ახალ ზელანდიაში მკაცრი კანონების პირობებში მიმდინარეობდა, რომლებიც კრძალავს მედიის მიერ საარჩევნო დღის განმავლობაში რეპორტაჟებსა და პოლიტიკურ აგიტაციას.
თუმცა, ახალზელანდიელებს ხმის მიცემა 26 ოქტომბრიდან შეეძლოთ და საარჩევნო კომისიის მონაცემებით, ხუთშაბათისთვის უკვე თითქმის 1.7 მილიონმა ამომრჩეველმა, ქვეყნის 3.8 მილიონი უფლებამოსილი ამომრჩევლიდან, საკუთარი ხმა დააფიქსირა.
საბოლოო შედეგების გამოქვეყნება 27 ნოემბერს არის მოსალოდნელი.
ვინ არიან ახალ ზელანდიაში არჩევნების მთავარი კანდიდატები?
მთავარ კანდიდატებს შორის არიან პრემიერ-მინისტრი კრისტოფერ ლაქსონი, ცენტრისტულ-მემარჯვენე ნაციონალური პარტიის ლიდერი, და კრის ჰიპკინსი, ცენტრისტულ-მემარცხენე ლეიბორისტული პარტიის ლიდერი.
ბოლო საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვამ, რომელიც პარასკევს გამოქვეყნდა, ლეიბორისტულ პარტიას ხმების 30% მისცა, რაც ოდნავ უსწრებს ნაციონალურ პარტიას, თუმცა არჩევნები იმდენად დაძაბულია, რომ გამარჯვებულის წინასწარ განსაზღვრა შეუძლებელია და არც ერთ პარტიას არ აქვს მმართველი უმრავლესობის მოპოვების შანსი.
ერთ-ერთმა მცირე პარტიამ, ცენტრისტულმა შესაძლებლობების პარტიამ, გამოკითხვებში ასევე 5%-ზე მეტი დააგროვა, რაც პარლამენტში შესასვლელად საჭირო ბარიერია, თუკი პარტიის კანდიდატი მაჟორიტარულ ოლქში ვერ გაიმარჯვებს.
ახალ ზელანდიას შერეული პროპორციული საარჩევნო სისტემა აქვს, რაც ამომრჩევლებს ორ არჩევანს აძლევს: პარტიასა და ადგილობრივ მაჟორიტარ კანდიდატს.
მაჟორიტარული ოლქების გამარჯვებულები პარლამენტში ერთ ადგილს იღებენ, რომელიც, როგორც წესი, 120 წევრისგან შედგება, თუმცა ე.წ. „ზედმეტი მანდატების“ შემთხვევაში დეპუტატების რაოდენობა შეიძლება გაიზარდოს და პარტიის ეროვნული სიიდან ყველაზე მაღალი რეიტინგის მქონე წევრებიც მოხვდნენ პარლამენტში.
ხმის მიცემა მიმდინარეობდა იმ ფონზე, როდესაც პირველადი მოხმარების საქონელზე ფასები მაღალია და უმუშევრობის დონე ბოლო ათწლეულის მაქსიმუმს აღწევს.
