შეინ მაკგოუნის დაკრძალვის დღეს, მის გატეხილ გულზე მეუღლემ ნუგეში იმავე რამეში იპოვა, რაც იმ შუადღეს დანარჩენ მსოფლიოსაც აღაფრთოვანებდა და ამოძრავებდა — მუსიკაში, რომელიც ნენაგის, ტიპერერის საგრაფოს პატარა ეკლესიას ავსებდა.

მანდიმ და კამილ ო’სალივანმა შეასრულეს Haunted. ნიკ ქეივმა იმღერა A Rainy Night in Soho. გლენ ჰანსარდმა და ლიზა ო’ნილმა კი დამსწრეებს Fareytale of New York-ის ემოციური შესრულებით გააცილეს მაკგოუნი.

„ვიფიქრე, რომ თუ დაკრძალვაზე მყოფ ყველა ადამიანს ერთ ალბომში შევკრებდით, რაღაც განსაკუთრებული გამოვიდოდა,“ — უთხრა ვიქტორია მერი კლარკმა BBC News NI-ს.

სამი წლის შემდეგ, მისი მეუღლის გარდაცვალებიდან, ეს იდეა ახდა და გამოიცა ალბომი 20th Century Paddy.

„ეს უნდა იყოს საოცარი შეგრძნება შეინისთვის... მგონია, ზეცაში ძალიან კარგად ესმის, რაც ხდება,“ — ამბობს კლარკი.

ახალ ალბომში 36 ტრეკია — ყველა მაკგოუნის დაწერილი — და მასში 40 ბენდი და სოლო შემსრულებელია.

მათ შორის არიან ორი ცნობილი ირლანდიელი არტისტი, რომლებიც ალბომისთვის ქავერების ჩაწერის შემდეგ გარდაიცვალნენ.

გლენ ჰანსარდი ასრულებს Bottle of Smoke-ს, ხოლო მოია ბრენანი Mother Mo Chroi-ს თავის ინტერპრეტაციას გვთავაზობს.

„ვგრძნობ სიყვარულსა და კავშირს არტისტებს (ალბომზე) და შეინს შორის.

და ასევე, პირადად ჩემთვის, ეს დიდი სიყვარულია, რადგან როცა ვინმე რამე კარგს უგზავნის შეინს, ეს ჩემთვისაცაა.“

The Pogues-ის ფრონტმენი 2023 წელს, 65 წლის ასაკში, დუბლინში, საკუთარ სახლში გარდაიცვალა, მას შემდეგ რაც ენცეფალიტის დიაგნოზით საავადმყოფოში მოხვდა.

ვიქტორია ძალიან სამართლიანი იყო და არ დაასახელა, ვისი ქავერი იყო მისი ფავორიტი ალბომში, თუმცა გულწრფელად ისაუბრა იმაზე, თუ როგორ დაეხმარა მას ეს პროექტი პირადად.

„ძალიან დიდი სიამოვნება მომიტანა, სიხარული და მომავლის იმედი მომცა, რადგან სამი წლის განმავლობაში ყოველდღე მქონდა საქმე, საწოლიდან ადგომის მოტივაცია და ახალი მეგობრების შეძენის საშუალება.“

მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, ეს „სოციალური ცხოვრება და მიზნის შეგრძნება“ მისთვის ფასდაუდებელი აღმოჩნდა.

თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ალბომი მაკგოუნის გარდაცვალებას უკავშირდება, ეს ფაქტი მას არ ჩრდილავს.

„ალბომის გარეკანი, ალბათ, ჩემი საყვარელი რამაა ამ ალბომში,“ — ამბობს მხიარულად კლარკი, რომელიც თავადაც ხელოვანია.

ტერმინი „ვინ ვინ არის“ ვერ ასახავს იმ არტისტების ხარისხსა და ჟანრობრივ მრავალფეროვნებას, რომლებიც 20th Century Paddy-ში არიან წარმოდგენილნი.

აქ არიან ისეთი ლეგენდები, როგორებიც არიან ბრიუს სპრინგსტინი და ტომ ვეიტსი.

ლეგენდარული, თაობებს შორის გამტარი ინდიბენდები — The Jesus and Mary Chain და The Libertines.

და თუ ვინმეს სჭირდება შეხსენება, რამდენად მაღალ დონეზე დგას ირლანდია მუსიკაში, უბრალოდ გადახედეთ 20th Century Paddy-ს უკანა ყდას.

U2, ჰოზიერი და ბობ გელდოფი — ადამიანები, რომლებიც მუსიკალური ინდუსტრიის მწვერვალზე მუდმივად არიან.

აქვე არიან ირლანდიური ფოლკის ტრადიციის ბურჯები და მცველები, მათ შორის გამორჩეულად დამიენ დემპსი.

და კიდევ ბევრი სხვა არტისტი, რომლებიც ჯერ ნაკლებად ცნობილები არიან, მაგრამ სწრაფად მიიწევენ წინ — მაგალითად, Amble, Kingfishr და Madra Salach.

დევიდ კინანი, დანდალკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომლის ღრმა ტექსტები და ემოციური ცოცხალი შესრულებები თავად მაკგოუნსაც ახსენებს, BBC News NI-სთან საუბარში ამბობს, რომ მისთვის დიდი პატივი იყო ალბომში მონაწილეობა.

„Fairytale of New York ჩემთვის ისეთივე ძველია, როგორც შობა,“ — ამბობს დევიდი.

მაგრამ მისი მთავარი აღმოჩენა მაშინ მოხდა, როცა ბიძამ The Pogues-ის მესამე ალბომი აჩუქა.

11 წლის ასაკში, კინანმა თქვა, რომ If I Should Fall from Grace with God-მა მის შიგნით „ცეცხლი გააღვივა“.

„მანამდე მხოლოდ ჩარტების მუსიკას ვუსმენდი.

ეს (ალბომი) იყო პირველი შემთხვევა, როცა გავიგე მითოლოგიაზე, სმასა და ამბოხზე, გულისტკივილზე მითითებები.

და პოეზია, ნამდვილი პოეზია.“

ლაუთელი მუსიკოსი ამას „გაღვიძებას“ ადარებს.

„ბავშვობაში მომცა უფლება, რომ ნამდვილი ტექსტების წერა დამეწყო. და ტრადიციულ და ფოლკ ფორმაში გამეკეთებინა ეს.“

20th Century Paddy-ში კინანმა შეასრულა Sick Bed of Cúchulainn — კელტური პანკ-ბალადა მათი 1985 წლის ალბომიდან Rum Sodomy and the Lash, რომლის ცენტრალური ალუზიაც ირლანდიური მითოლოგიის გმირი კუხულაინია.

ეს სიმღერა კინანისთვის განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ატარებს, რადგან ბავშვობაში ლაუთში თამაშობდა იმ ქვის (კლოხაფარმორე) მახლობლად, სადაც თქმულების მიხედვით კუხულაინი მოკლეს.

და ამ წრიულობას აქ არ დამთავრებია.

მან სიმღერის ჩაწერა დრამლიშში, ლონგფორდის საგრაფოში გააკეთა, სადაც, მისი თქმით, „შეინიც ჩაწერდა ხოლმე“.

„ეს იყო სიურრეალისტური და ამავდროულად იდეალური, ხომ გესმით.“

ჩაწერამდე კინანმა ის გააკეთა, რასაც ცოტა არტისტი გააკეთებდა: მან საკუთარი დაწერილი გალური ლექსი წაიკითხა, რომლითაც მაკგოუნისგან ნებართვა სთხოვა სიმღერის შესრულებაზე.

„ჩაწერისას შეინის ენერგიასთან კავშირს ვგრძნობდი.“

კინანი ამბობს, რომ 20th Century Paddy-ზე წარმოდგენილი არტისტების დონე „მსოფლიოს მასშტაბით პატივისცემას უსვამს ხაზს, რაც შეინის როგორც ტექსტების ავტორისა და პოეტის მიმართ არსებობდა“.

ის დასძენს, რომ დღეს, როცა „ახალგაზრდა მუსიკოსებზე დიდი ზეწოლაა, რომ TikTok-ზე ვირუსულად გახდნენ და თავიანთი თავი გაამარტივონ... აი, არტისტი, რომელმაც ეს არ გააკეთა“.

„ChatGPT-სა და გენერაციული AI-ის ეპოქაში,“ — ამბობს კინანი, — „შეინი ადამიანებს ახსენებს, რომ ნამდვილი უნდა იყვნენ“.

კინანის ფავორიტი ქავერები ალბომიდანაა Summer in Siam ტომ ვეიტსის შესრულებით, ჯიმი არტაშეს ვერსია USA-ზე, გლენ ჰანსარდის Bottle of Smoke და სტივ ეარლის If I Should Fall From Grace With God.

მაგრამ, როგორც თავად ამბობს, ალბომის ხარისხიდან გამომდინარე, ეს სია კიდევ დიდხანს შეიძლებოდა გაგრძელებულიყო... და გაგრძელებულიყო... და გაგრძელებულიყო.