ცხოველთა უფლებების დამცველი ორგანიზაციები სახელმწიფოს მიერ განხორციელებულ მიუსაფარი და მიკედლებული ძაღლების პოპულაციის მართვის პროგრამას აკრიტიკებენ. მათი თქმით, სტერილიზაციისთვის ქუჩიდან აყვანილი ცხოველების ნაწილი იმ ტერიტორიებზე აღარ ბრუნდება, საიდანაც ისინი აიყვანეს.

ორგანიზაციები Zero Strays Georgia, Animal Project და Peteasy აცხადებენ, რომ სურსათის ეროვნული სააგენტოს პროგრამის ფარგლებში წაყვანილი ძაღლების ადგილსამყოფლის შესახებ ინფორმაცია ხშირად მიუწვდომელია როგორც აქტივისტებისთვის, ისე იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც ამ ცხოველებს უვლიან.

სურსათის ეროვნულმა სააგენტომ მიუსაფარი ცხოველების პოპულაციის მართვის საპილოტე პროგრამა 2025 წლის ივნისში დაიწყო. მთავრობის გადაწყვეტილებით, პროგრამა 9 000 ცხოველის სტერილიზაციასა და ვაქცინაციას ითვალისწინებდა. ოფიციალური წესის მიხედვით, პროცედურის შემდეგ ცხოველები იმავე ტერიტორიაზე უნდა დაბრუნდნენ, საიდანაც ისინი აიყვანეს.

თუმცა აქტივისტები ამბობენ, რომ რეალურ პრაქტიკაში ეს პრინციპი ხშირად ირღვევა. მათი თქმით, პროგრამის ფარგლებში წაყვანილი ზოგიერთი ძაღლი უკან აღარ დაბრუნებულა.

ერთ-ერთი აქტივისტი ამბობს, რომ წავკისის ტერიტორიიდან წაყვანილი ძაღლები ამ დრომდე არ დაბრუნებულან.

„წავკისიდან თითქმის ყველა ძაღლი წაიყვანეს, რომლის დაჭერაც შეძლეს, მაგრამ არცერთი არ დაუბრუნებიათ. ჩვენ ამ ცხოველებზე ვზრუნავდით და ბევრი რესურსიც გვქონდა დახარჯული. ვწერდი წერილებს და სააგენტოში იურისტთან ერთადაც დავდიოდი, თუმცა ვერავინ მითხრა, სად არიან ეს ძაღლები,“ — ამბობს აქტივისტი.

აქტივისტების თქმით, პრობლემას ქმნის ისიც, რომ უკვე სტერილიზებული ძაღლები ხშირად მაინც გადაჰყავთ თავშესაფრებში, მიუხედავად იმისა, რომ ამის აუცილებლობა არ არსებობს.

Zero Strays Georgia-ს დამფუძნებლის, მარიამ შეყილაძის განცხადებით, ასეთი პრაქტიკა ცხოველებისთვის დამატებით საფრთხეებს ქმნის.

მისი თქმით, სტერილიზებული ცხოველის თავშესაფარში გადაყვანა ყოველთვის საჭირო არ არის და შესაძლებელია ადგილზე აცრაც. შეყილაძე ამბობს, რომ ყოფილა შემთხვევები, როდესაც მაგალითად ტყიბულიდან ძაღლებს ქუთაისის თავშესაფარში გადაჰყავდათ, რადგან ახლოს შესაბამისი სივრცე არ არსებობდა. ამ პროცესში კი ცხოველები ხშირად ვირუსების გავრცელების რისკის წინაშე დგანან.

მისივე შეფასებით, საქართველოში მიუსაფარი ცხოველების რაოდენობა ძალიან მაღალია და პრობლემის მოსაგვარებლად მასობრივი სტერილიზაცია აუცილებელია, თუმცა პროგრამის განხორციელების ფორმა სერიოზულ კრიტიკას იწვევს.

„ქვეყანაში, სავარაუდოდ, ნახევარ მილიონამდე მიუსაფარი კატა და ძაღლი გვყავს. მასობრივი სტერილიზაცია აუცილებელია, თუმცა არა ამ ფორმით,“ — ამბობს შეყილაძე.

2026 წლის 25 თებერვალს მიღებული ახალი განკარგულებით, სახელმწიფო მიმდინარე წელს 36 000-ზე მეტი მიუსაფარი ძაღლის სტერილიზაციას გეგმავს.

დოკუმენტში ასევე მითითებულია, რომ ძაღლების დაბრუნება არ შეიძლება სკოლების, საბავშვო ბაღების, სამედიცინო დაწესებულებების, კვების ობიექტების, ბაზრების, სასტუმროებისა და სპორტული მოედნების სიახლოვეს.

აქტივისტების თქმით, ეს ჩანაწერი ბუნდოვანია და შესაძლოა პრაქტიკაში იმას ნიშნავდეს, რომ ძაღლები თავიანთ პირვანდელ ტერიტორიაზე საერთოდ აღარ დაბრუნდნენ.

Animal Project-ის თანადამფუძნებელი ნათია ჩიქოვანი ამბობს, რომ ქუჩაში მცხოვრებ ცხოველებზე ხშირად ადგილობრივი მოსახლეობა ზრუნავს.

მისი თქმით, მრავალი ადამიანი საკუთარი დროისა და ფინანსების ხარჯზე უვლის ქუჩის ცხოველებს და მათ ოჯახის წევრებივით ექცევა. ამიტომ, როცა ეს ცხოველები ქრებიან, მათზე მზრუნველ ადამიანებს მძიმე ემოციური მდგომარეობა ექმნებათ.

ცხოველთა უფლებადამცველი ორგანიზაციები სურსათის ეროვნულ სააგენტოს მოუწოდებენ, გაასაჯაროვოს ინფორმაცია ქუჩებიდან აყვანილი ცხოველების შესახებ და უზრუნველყოს მათი დაბრუნება იმ ტერიტორიებზე, საიდანაც ისინი აიყვანეს, თუ ცხოველებს მკურნალობა არ სჭირდებათ.

მათი თქმით, ასევე აუცილებელია, სააგენტომ უფრო აქტიურად ითანამშრომლოს იმ ადამიანებთან, რომლებიც ქუჩაში მცხოვრებ ცხოველებზე ყოველდღიურად ზრუნავენ.

წყარო : on.ge