სამეფო საზღვაო ძალების მოზარდი მეზღვაურის დედამ, რომელიც 40 წლის წინ გაუჩინარდა, მოუწოდა „სერიულ მკვლელს“, რომელიც მის მკვლელობაშია ეჭვმიტანილი, ბოლოს და ბოლოს გაამხილოს, სად არის მისი შვილის ცხედარი დამალული.
საიმონ პარკსის სავარაუდო მკვლელის, სამეფო საზღვაო ძალების ყოფილი უფროსი ოფიცრის, ალან გრიმსონის მიმართ სექსუალურ დანაშაულებში ოთხი ბიჭისა და მამაკაცის მიმართ გამოტანილი განაჩენის შემდეგ, მარგარეტ პარკსმა, 80 წლისამ, განაცხადა, რომ მას და მის 84 წლის მეუღლეს, დევიდს, დრო ეწურებათ, რათა გაიგონ, რა დაემართა მათ შვილს.
მისი თქმით, ოჯახს არ ჰქონია შესაძლებლობა, დაემშვიდობებინა შვილი და უცოდინარობა ოთხი ათწლეულის განმავლობაში მძიმე ტვირთად აწვებოდა მათ. „ეს არასდროს ქრება, არც გაქრება. ეს ჩვენი ცხოვრება ძალიან ძლიერად შეცვალა. ვფიქრობ, სრულიად სხვა ადამიანები ვართ, ვიდრე მანამდე ვიყავით,“ — ამბობს ის.
მათ ჯერ კიდევ აქვთ იმედი, რომ შვილის ნეშთს იპოვიან. „ეს გაძლევს ძალას, რომ ოდესმე გაიგებ,“ — ამბობს მარგარეტი. „გრიმსონი აღიარებს ამას? ძალიან მეპარება ეჭვი. მინდა, რომ ასე იყოს, მაგრამ არ მგონია. ალბათ, ეს ძალაუფლებასთანაა დაკავშირებული. ვცდილობ, მას როგორც ადამიანს არ შევხედო, მხოლოდ მსხვერპლებზე ვფიქრობ.“
პარკსი, პენსიაზე გასული დაწყებითი სკოლის მასწავლებელი, ამბობს, რომ გრიმსონი, 67 წლის, არასდროს უნდა გაათავისუფლონ. „ის სამუდამოდ უნდა დარჩეს ციხეში. საზოგადოებაში არ უნდა იყოს. პირობითი ვადით გათავისუფლებაც არ უნდა შეეხოს. ის არ შეიცვლება.“
გრიმსონი უკვე 25 წელზე მეტია ციხეშია მას შემდეგ, რაც აღიარა ორი ახალგაზრდა მამაკაცის მკვლელობა — ორივე სამეფო საზღვაო ძალებში მსახურობდა 1990-იანი წლების ბოლოს პორტსმუთში. 2001 წელს გამოტანილმა განაჩენმა მას „სერიული მკვლელის ბუნება“ მიაწერა, თუნდაც რაოდენობით არა.
წელს, ივლისში, გრიმსონი ნაფიცმა მსაჯულებმა დამნაშავედ ცნეს სექსუალურ დანაშაულებში ოთხი ბიჭისა და მამაკაცის მიმართ, რომელთაგან უმცროსი მხოლოდ 14 წლის იყო, ასევე 1990-იან წლებში, და პარასკევს მოსამართლე პოლ დაგდეილმა მას ამ დანაშაულებისთვის კიდევ 22 წლით მიუსაჯა პატიმრობა.
მოსამართლემ გრიმსონს უთხრა: „თქვენ კვლავ საშიში ხართ. საზოგადოებისთვის სერიოზულ საფრთხეს წარმოადგენთ.“
მისი თქმით, გრიმსონმა სამიზნედ აირჩია დაუცველი ბიჭები და ახალგაზრდები, რომელთა ნდობაც ბოროტად გამოიყენა. მათ „სიცოცხლის ბოლომდე“ მიაყენა ზიანი, აღნიშნა მოსამართლემ და მათ „გასაოცარი სიმამაცე“ შეაქო, რომ ახლა გაბედეს სიმართლის თქმა.
დაგდეილმა თქვა, რომ გრიმსონი პირობითი ვადით გათავისუფლების განხილვის უფლება მხოლოდ 80 წლის იუბილეს წინ ექნება, თუმცა დაამატა, რომ ორი მკვლელობისთვის მისჯილი სამუდამო პატიმრობა ნიშნავს, რომ შესაძლოა, ის არასდროს გათავისუფლდეს.
მარგარეტ პარკსი ზაფხულში სახლიდან, ბრისტოლთან ახლოს, ადევნებდა თვალს სასამართლო პროცესს. მისი შვილის გაუჩინარება იურიდიული დებატებისას ახსენეს, როდესაც მოსამართლე დაგდეილმა დაადასტურა, რომ გრიმსონი ეჭვმიტანილია.
ის შთაბეჭდილებით დარჩა იმ ოთხი მამაკაცის სიმამაცით, რომლებმაც გრიმსონის წინააღმდეგ ჩვენება მისცეს. „ისინი ამდენი წლის შემდეგ გამოვიდნენ და მთელი ცხოვრება ტრავმირებული იყვნენ, სასამართლო პროცესის გავლა მათთვის საშინელი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ მათთვის ძალიან მნიშვნელოვანი. იმას, რაც მან წაართვა, ვეღარ დააბრუნებ,“ — ამბობს მარგარეტი.
მისი შვილი გიბრალტარში გაუჩინარდა 1986 წლის 12 დეკემბერს, როდესაც გემი, რომელზეც მსახურობდა, ბრიტანეთის საზღვარგარეთის ტერიტორიაზე შევიდა. მისი კვალი დღემდე არ უპოვიათ. გრიმსონი, რომელიც იმავე გემზე მსახურობდა, დიდი ხანია ეჭვმიტანილია საიმონის მკვლელობაში, თუმცა ამას უარყოფს.
პარკსის თქმით, მისი შვილი მოუთმენლად ელოდა ინგლისში დაბრუნებას და უნდა გადაეყვანათ საზღვაო ავიაბაზაზე, სამერსეტში. „ის უბრალოდ ახალგაზრდა იყო — 18 წლის, თითქმის 19-ის. ყველას უყვარდა. მხიარული იყო. ცხოვრებით ტკბებოდა,“ — იხსენებს დედა.
„როცა გაუჩინარდა, საშინელება იყო, დიდი შოკი. ავტომატურ რეჟიმში გადავედით. მხოლოდ სატელეფონო ზარი მივიღეთ. საზღვაო ძალებმა გვითხრეს, რომ თვითნებურად დატოვა სამსახური. დაახლოებით 10-12 წელი არანაირი მხარდაჭერა და კონტაქტი არ გვქონია. ჩვეულებრივი ადამიანები ვართ. არ ვიცოდით, როგორ მოგვეგვარებინა საქმე ხელისუფლებასთან. მხოლოდ მედია იყო, რომელიც დროდადრო ამ თემას აყენებდა.“
1999 წელს გრიმსონმა ბრიტანელ პოლიციელებს მიუთითა ნიკოლას რაიტის (18 წლის) და სიონ ჯენკინსის (20 წლის) ცხედრების ადგილმდებარეობა, რომლებიც მან ჰემპშირში მოკლა ერთსა და იმავე თარიღზე — 12 დეკემბერს — ზედიზედ ორ წელს, 1997 და 1998 წლებში.
პარკსი ამბობს: „პოლიცია მოვიდა და გვითხრა, რომ საქმეს თავიდან სწავლობდნენ, რადგან 12 დეკემბერს მოკლა ისინი და საიმონი სწორედ 12-ში გაუჩინარდა, ეს იყო პირველი კავშირი.“
წლების განმავლობაში გიბრალტარში არაერთი ძებნა ჩატარდა, მაგრამ საიმონის ნეშთი ვერ იპოვეს. ეს იმას ნიშნავს, რომ ოჯახს სიკვდილის მოწმობის აღებაც არ შეუძლია.
2020 წელს პირობითი ვადით გათავისუფლების საბჭომ რეკომენდაცია გასცა, რომ გრიმსონი ღია ტიპის ციხეში გადაეყვანათ, რათა თავისუფლებისთვის მოემზადებინა. „ის ძალიან, ძალიან ახლოს იყო გათავისუფლებასთან,“ — ამბობს პარკსი. „ვერ ვიჯერებდით, მაგრამ არაფრის გაკეთება შეგვეძლო.“
მისი თავისუფლების შანსი მაშინ გაქრა, როცა ოთხმა მამაკაცმა ჩვენება მისცა გრიმსონის მიერ 1994-1999 წლებში ჩადენილ დანაშაულებზე.
პარკსმა ერთხელ პირადად ჰკითხა გრიმსონს, რა დაემართა მის შვილს. „ციხეში ყოფნისას, ძალიან, ძალიან, ძალიან დიდი ხნის წინ, წერილი მივწერე. მაგრამ არაფერი გამოვიდა,“ — ამბობს ის.
მას დღემდე ახსოვს, როგორ უთხრა გრიმსონმა პოლიციას რაიტისა და ჯენკინსის მკვლელობისას, რომ მკვლელობა „სექსზე უკეთესია“. „ამგვარი მენტალიტეტის შეცვლა შეუძლებელია. ვფიქრობ, ციხეში ცდილობს, ძალიან კარგი ბიჭი იყოს, ალბათ, სამაგალითო პატიმარია, მაგრამ რაც შეიძლება დიდხანს უნდა დარჩეს ციხეში,“ — ამბობს პარკსი.
ოჯახს კიდევ ერთი შანსი აქვს. საიმონის საქმეზე ინკვესტი გიბრალტარში მომავალ წელს უნდა გაიმართოს, ადგილობრივი ჟურნალისტის, როს ასტენგოს კამპანიის შემდეგ, რომელიც ამ საქმეზე წიგნს წერს.
პარკსს და მის მეუღლეს ჯანმრთელობის პრობლემები აქვთ. „თუ შევძლებთ, აუცილებლად ჩავდივართ,“ — ამბობს მარგარეტი.
ფიქრობს თუ არა, რომ იქ პასუხს იპოვის? „ვინ იცის?“ — ამბობს ის. „ასე დიდხანს დასჭირდა აქამდე მისვლას. შეიძლება, მომავალ წელს აქ აღარ ვიყოთ.“
