მსოფლიო კვლავ შეიკრიბა Cop-ზე — ყოველწლიურ რიტუალზე, რომელიც კაცობრიობის უდიდეს საფრთხეს ებრძვის. საკუთარი ლეგენდებისა და აკრონიმების გარდა, ეს კონფერენცია უკვე ცოტათი „მიწის თახვის დღეს“ ჰგავს.
თითქმის ყველა ქვეყნის წარმომადგენლები, გარდა აშშ-ის დონალდ ტრამპის მმართველობის დროს უარსმყოფი ვერსიისა, ანტალიაში, თურქეთში არიან შეკრებილნი, რათა კვლავ შეხვდნენ ნაცნობ, თუმცა გაუარესებულ გამოწვევას. (თალიბანიც კი ესწრება.)
გაერო, რომელიც ამ მოლაპარაკებებს ხელმძღვანელობს, აღიარებს აშკარა ფაქტს: ადრე შეთანხმებული 1.5°C გლობალური ტემპერატურის ზრდის ზღვარი სულ რამდენიმე წელიწადში დაირღვევა, რადგან დედამიწა სულ უფრო სწრაფად აგროვებს სითბოს.
მდიდარი ქვეყნები კვლავ ვერ ასრულებენ ვალდებულებებს, რომ დაეხმარონ ღარიბ და მოწყვლად ქვეყნებს კლიმატის ცვლილების შედეგებთან გამკლავებაში. ემისიებსაც კვლავ ძალიან ნელა ვამცირებთ. კვლავ ვკამათობთ, ვის უნდა ეკისროს ამაზე ყველაზე დიდი პასუხისმგებლობა.
მაშ, რა შეიძლება Cop31-მა მოგვცეს? შემდეგ ორ კვირაში რას უნდა ველოდოთ, განვიხილავთ ამ კვირის ყველაზე მნიშვნელოვან სტატიების შემდეგ — და შეგახსენებთ, რომ Cop31-ის განმავლობაში Down to Earth-ი ანტალიიდან Guardian-ის ჟურნალისტების მიერ კვირაში ორჯერ მოგაწვდით ინფორმაციას.
1995 წლიდან Cop-ები გადამწყვეტი მნიშვნელობისაა მსოფლიოს გაერთიანებაში კლიმატის კრიზისის რთულ საკითხზე, კონსენსუსის მიღწევის და თანატოლების ზეწოლის მექანიზმებით, რაც პარიზის შეთანხმების მიღებას დაეხმარა, რათა ზიანი შეეზღუდა.
ბევრი თვალსაზრისით, ეს წარმატებაა — ერთ დროს პლანეტა კატასტროფული 4°C ტემპერატურის ზრდის საფრთხის წინაშე იდგა. ახლა ეს ზრდა 2.5°C-ის ფარგლებშია, რაც სუფთა ენერგიის სწრაფი ზრდითაა მიღწეული. კლიმატის ასეთი ცვლილება მაინც დამანგრეველია (გაიხსენეთ, როგორი ჯოჯოხეთური ზაფხული გადაიტანეს ბევრმა მხოლოდ ამჟამინდელი გლობალური გათბობის პირობებში), მაგრამ Cop-მა დაგვაშორა კიდევ უფრო უარეს სცენარს.
თუმცა, აქ ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე შეკრებილი 100,000 დელეგატიდან ზოგიერთი კითხულობს: რა შეიძლება აქ გაკეთდეს? გამოწვევის პირობები აღარ საჭიროებს დამატებით დებატებს ან შეთანხმებებს — უბრალოდ უნდა დავიწყოთ ჩვენი კოლექტიური დაპირების შესრულება. Cop31 კიდევ ერთი „განხორციელების“ Cop-ია — მისი წარმატება იმაზეა დამოკიდებული, თუ რამდენად მოახერხებენ ქვეყნები დაბრუნების შემდეგ რეალურად განხორციელებას, და არა მხოლოდ ახალი დაპირებების მიცემას კონდიცირებულ დარბაზში.
სხვა სფეროების პოლიტიკური რეალობებიც, როგორც არასდროს, ერევა პროცესში: მსოფლიო ძირითადად ომზე, ინფლაციაზე და გეოპოლიტიკური წესრიგის რღვევაზეა კონცენტრირებული, და არა კლიმატის კრიზისზე. „წელს ფოსილური საწვავის ფასების ქაოსმა გლობალური შოკი გამოიწვია, რაც ოჯახებს ძლიერად დაარტყა და ინფლაცია კიბოსავით გაავრცელა,“ — განაცხადა გაეროს კლიმატის ხელმძღვანელმა საიმონ სტიელმა გუშინ, ორკვირიანი სამიტის გახსნაზე.
Cop-ი რჩება იდეალის სიმბოლოდ, სადაც ქვეყნები პრობლემებს მოლაპარაკებით, ნომინალური თანასწორობით აგვარებენ. ეს იდეალი, როგორც არასდროს, გამოცდის წინაშეა. როგორც ავსტრალიის კლიმატის მინისტრმა და Cop31-ის მოლაპარაკებების ხელმძღვანელმა კრის ბოუნმა ემოციურად მოუწოდა ქვეყნებს: „მეგობრებო, ვაჩვენოთ მსოფლიოს, რომ მრავალმხრივი თანამშრომლობა მუშაობს. ვაჩვენოთ მსოფლიოს, რომ გამოწვევას ვუწვდებით.“
მიუხედავად ამისა, ამ Cop-ზე გარკვეული გამარჯვებებია მოსალოდნელი. ორგანიზატორები (საგანგებოდ, სამიტი თურქეთსა და ავსტრალიას შორისაა გაზიარებული) დარწმუნებულნი არიან, რომ ენერგიის მოხმარებაში ელექტროენერგიის წილის გაზრდის მიზანი შეიძლება დამტკიცდეს.
ფოსილური საწვავის გამოყენების აღმოფხვრაში სენსაციური გარღვევა არ იქნება — პრობლემის ძირი, რომელიც მაინც ძლივს ხმამაღლა გამოითქმის ნავთობისა და გაზის მწარმოებელი ქვეყნების ვეტოს მსგავსი ძალის გამო — მაგრამ Cop-ის პროცესი მაინც გაგრძელდება. მხოლოდ საუბარი იმის შესახებ, რომ უნდა ვილაპარაკოთ, მოცემულ ვითარებაში საკმარისი არ ჩანს, მაგრამ იმის გათვალისწინებით, სად არის მსოფლიო ახლა, ესეც რაღაცას ნიშნავს.
ვნახოთ, სად მიგვიყვანს შემდეგი ორი კვირა.
წაიკითხეთ მეტი Cop31-დან
Cop31-ზე ვინ ვინ არის: კლიმატის მოლაპარაკებების მთავარი ფიგურები
Cop31-მა უნდა მიაღწიოს კლიმატის პროგრესს, რომელიც ხალხისთვის რეალური იქნება, აცხადებს მასპინძელი
კრის ბოუნს Cop31-ზე გიგანტური ამოცანა ელის. რა დასჭირდება მსოფლიოს, რომ კლიმატის კრიზისი მთავარ პრიორიტეტად აქციოს? | ადამ მორტონი
