დონალდ ტრამპი სუპერლატივებში საუბრობს, ამიტომაც პოლიტიკური კარმაა ის, რომ ამერიკის ამომრჩეველთა დიდი უმრავლესობის მიერ მასზე დაკისრებული მარცხი ასეთი მასშტაბური აღმოჩნდა.
თუმცა ნუ ელით, რომ ის მშვიდად და უემოციოდ დაემშვიდობება თავის პოლიტიკურ კარიერას. აშშ-ის კონგრესის ორივე პალატის დაკარგვა მნიშვნელოვნად ზღუდავს მის შესაძლებლობებს, რომ შინ პოლიტიკას უკარნახოს, მანევრირება მოახდინოს და დესტაბილიზაცია გამოიწვიოს.
საერთაშორისო ასპარეზზე კი ვითარება შესაძლოა სხვანაირად განვითარდეს.
როგორც ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი და შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი, მას კვლავაც აქვს ფართო უფლებამოსილება გამოიყენოს ამერიკის სამხედრო ძალა.
დონალდ ტრამპის ქმედებებისა და მერყეობის პროგნოზირება ადვილი არ არის. პრეზიდენტობის პერიოდში მან პოლიტიკის მკვეთრი ცვლილებები იარაღად აქცია. თუმცა, ზოგი რამ უცვლელია.
ერთ-ერთი ასეთი მისი ზიზღია იმ ადამიანების მიმართ, ვისაც დამარცხებულებად მიიჩნევს, და მისი ურყევი სურვილი, არასდროს იყოს აღქმული როგორც დამარცხებული.
პრეზიდენტს შეიძლება გაუჩნდეს ცდუნება, რომ შუაგულ არჩევნებში განცდილი მარცხი საერთაშორისო ასპარეზზე გადაფაროს. შესაძლოა, სცადოს ისეთი ნაბიჯების გადადგმა, რომელთა შესახებაც შეძლებს დაიტრაბახოს, როგორც ძლიერი პრეზიდენტის გადამწყვეტი და გამარჯვებული ქმედებები, რომელიც არჩევნების შედეგად არ დაკნინდა — არჩევნები, რომელიც, მისი მტკიცებით (ყველა მტკიცებულების მიუხედავად), მხოლოდ იმიტომ წააგო, რომ ბიულეტენზე მისი სახელი არ იყო.
შუაგულ არჩევნებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, აშშ-ის ძალების განლაგება და ტრამპის ხშირი, აგრესიული განცხადებები აძლიერებდა საუბარს იმის შესახებ, რომ ამერიკა ირანთან ომისთვის ემზადებოდა.
არჩევნების წინა დღეს, აშშ-მა ირანის ერთ-ერთ კუნძულზე სპარსეთის ყურეში შეზღუდული საჰაერო დარტყმა განახორციელა.
სანამ ის ინსულტის გამო საავადმყოფოში მოხვდებოდა, აშშ-ის სენატორი კრის მერფი, დემოკრატი, დახურულ ბრიფინგზე დაესწრო შესაძლო სამხედრო ოპციების განხილვას ირანთან ომის განახლების შესახებ.
დეტალებში ჩასვლის გარეშე, მან ამ გეგმებს „შეშლილი“ უწოდა და გააფრთხილა, რომ ისინი „დამანგრეველ ესკალაციას“ გამოიწვევდნენ.
არსებობს ვარაუდი, რომ ამერიკელებს სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის დაბომბვის გეგმები აქვთ.
ეს არა მხოლოდ ომის დანაშაულად ჩაითვლებოდა, არამედ შესაძლოა ირანის მხრიდან დამანგრეველი საპასუხო დარტყმები მოჰყვეს სპარსეთის ყურის ამერიკელ მოკავშირეებზე. პოტენციური სამიზნეების სია შეიძლება დაიწყოს არაბთა გაერთიანებული საამიროებით, რომელიც ისრაელთან ისეთივე ახლოსაა, როგორც აშშ-თან.
თეირანის რეჟიმი ყურადღებით აკვირდება აშშ-ში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებს. მათ არ დაუმალავთ კმაყოფილება იმ ფაქტით, რომ ჰორმუზის სრუტის ბლოკადის შედეგები ამერიკაში შიდა პოლიტიკურ საკითხად იქცა.
თეირანი კარგად აცნობიერებს იმ ზიანს, რომელიც ტრამპსა და რესპუბლიკელებს მიადგათ ფასების მუდმივი ზრდის გამო (ბენზინიდან და დიზელიდან სასოფლო-სამეურნეო სასუქებამდე), რაც ომისა და ჰორმუზის სრუტეში გემებზე თავდასხმების შედეგად წარმოიშვა.
ირანის პარლამენტის სპიკერმა, მოჰამად ბაგერ ღალიბაფმა, სოციალურ ქსელში გაფრთხილება გამოაქვეყნა.
მან განაცხადა: „სინდისი თუ ცხოვრების ხარჯი — ამერიკელებმა თქვეს არა ომს და ჩვენ ვუჭერთ ამ გზავნილს მხარს. თუ აშშ-ის მთავრობა უღალატებს ხალხის ნებას, რათა ემსახუროს საერთაშორისო გადამხდელებს და შანტაჟისტებს, ის გაიგებს, რომ ჩვენი 'არა' კოშმარით დასრულდება.“
ბენიამინ ნეთანიაჰუ, რომელიც გასულ კვირას ჩატარებული არჩევნების შემდეგ ისრაელის დროებით პრემიერ-მინისტრია და ახალი მთავრობის ფორმირებისთვის აქტიურად მუშაობს, კვლავაც აცხადებს, რომ სურს თეირანში ისლამური რეჟიმის დამხობა.
ისრაელსა და აშშ-ში გავრცელებული ცნობების მიხედვით, ნეთანიაჰუ ტრამპს უბიძგებს, რომ ომი განაახლოს.
ნეთანიაჰუს არ აქვს საკმარისი მანდატი, რომ თავისი მოქმედი კოალიციით ახალი მთავრობა ჩამოაყალიბოს.
თუმცა, თუ ფართომასშტაბიანი ომი განახლდება და გაგრძელდება, და თუ ისრაელელები პირდაპირი ცეცხლის ქვეშ აღმოჩნდებიან, მას შეიძლება გაუჩნდეს ახალი შესაძლებლობები ერთიანობის მთავრობის ფორმირებისთვის, რომელსაც თავისი პოლიტიკური გამოცდილებით სრულად დაიმორჩილებს.
მეორე მნიშვნელოვანი კონფლიქტი, რომელსაც ტრამპი შეიძლება მიაქციოს ყურადღება, უკრაინასა და რუსეთს შორის დაპირისპირებაა, რომელიც უკვე პირველი მსოფლიო ომის ხანგრძლივობას გადააჭარბა.
არჩევნებამდე მან მოსკოვზე დაწესებული სანქციები მოხსნა, რათა რუსული დიზელი შეეძინა. შესაძლოა, გადაწყვიტოს სანქციების შემსუბუქების გაგრძელება და გაღრმავება იმ იმედით, რომ როგორმე შეამსუბუქებს ამერიკელი მომხმარებლების ეკონომიკურ წნეხს.
მას აშკარად არ გამოუჩენია შეშფოთება იმ სასიკვდილო ზეწოლის მიმართ, რომელსაც უკრაინელი მშვიდობიანი მოსახლეობა განიცდის რუსული ბალისტიკური რაკეტებისგან — ახლა, როცა უკრაინის მიერ აშშ-ში წარმოებული დამცავი სისტემების მოთხოვნებს, რომელთა დაფინანსებასაც ევროპელი მოკავშირეები უზრუნველყოფენ, არ უპასუხეს ისე, როგორც უკრაინას სჭირდება და სურს.
კრემლის პრესსპიკერმა განაცხადა, რომ რუსეთი იმედოვნებს, არჩევნების შედეგები გავლენას არ მოახდენს იმაზე, რასაც ტრამპის „მშვიდობის დამყარების მცდელობებს“ უწოდა.
დონალდ ტრამპი მუდმივად ცდილობდა უკრაინის პრეზიდენტ ვოლოდიმირ ზელენსკი დაეყოლიებინა ტერიტორიული დათმობებისთვის რუსეთის სასარგებლოდ, რათა შეთანხმება მიღწეულიყო, რაც კიევის კაპიტულაციას ნიშნავდა.
ტრამპი ამას თავის წარმოუდგენელ „გადაწყვეტილ და შეწყვეტილ ომების“ სიას დაუმატებდა.
არჩევნებში განცდილი მარცხის ფონზე, ტრამპმა შეიძლება კიდევ უფრო გააძლიეროს ზეწოლა ზელენსკიზე, რომ მიიღოს დათმობები, რომელთა მიღებაზეც მან არაერთხელ უარი თქვა.
დაჯერებით შეიძლება ითქვას, რომ დონალდ ტრამპი ვაშინგტონში საკუთარ მონუმენტებს აგრძელებს.
ამის მიღმა, კიდევ ერთხელ უნდა აღვნიშნოთ, რომ მისი მომდევნო ნაბიჯების პროგნოზირება, როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე საერთაშორისო ასპარეზზე, ყოველთვის რისკიანია. თუმცა ერთი რამ ცხადია — ის არ აპირებს პრეზიდენტის სავარძელში მშვიდად დაჯდეს და თეთრ სახლში დრო გაატაროს.
პრეზიდენტობის განმავლობაში დონალდ ტრამპი სიამოვნებით სარგებლობდა თავისი ძალაუფლებით და ყოველთვის ცდილობდა მისი გამოყენებას. ეს არ შეიცვლება, და დიდი ალბათობაა, რომ მას სურს დაამტკიცოს: თუ ამერიკის შერყევა აღარ შეუძლია, მსოფლიოს მაინც შეარყევს.
