პრაის კაჰილი (ოუვენ უილსონი) შუა ასაკის კრიზისზე არ ღელავს. „მოსეს კრიზისი ჰქონდა! ჩერჩილს კრიზისი ჰქონდა! ჩარლი შინსაც კრიზისი ჰქონდა!“ არც ჩვენ ვღელავთ: პრაისი საკმაოდ ბედნიერად ცხოვრობს შუა ასაკის კრიზისში, რაც მას ვიცნობთ – ანუ იმ ერთი წინა სეზონის განმავლობაში, რომელიც ზედაპირულად უმნიშვნელო, მაგრამ ფარულად ღრმად ემოციური გოლფის კომედია Stick-ის ფარგლებში ვიხილეთ.
Stick სწორედ ის მეგობრული, სასიამოვნო შოუა, რომელიც თქვენს საგულდაგულოდ შერჩეულ ყოველკვირეულ კულტურულ სიაში აუცილებლად უნდა გქონდეთ – ნახევარსაათიანი სიამოვნება, თითქოს ცივ ლუდს ხსნით და დივანზე ეფლობით. ის მშვენივრად „რეცხავს“ ყველა იმ პრესტიჟულ დრამასა და ბნელ დოკუმენტურ ფილმს.
პირველად პრაისი გავიცანით როგორც გადამდგარი გოლფერი – ოდესღაც ბრწყინვალე ლეგენდა, რომელმაც უდარდელად გაფლანგა საკუთარი პოტენციალი. თავის „ყოფილ“ 50-იანებში, უშვილო და განქორწინებული, გოლფის აღჭურვილობას ყიდდა და უიმედო მოთამაშეებს წვრთნიდა, როცა შემთხვევით აღმოაჩინა 17 წლის სანტიაგო უილერი (პიტერ დეიგერი), რომელიც ინდიანას ერთ უღიმღამო სავარჯიშო მოედანზე ბურთს 300 იარდზე აგდებდა – და გოლფის ვირუსმა თავიდან მოიცვა. პრაისმა სანტი დაარწმუნა, სერიოზულად მიეხედა გოლფისთვის და, მისი მენტორობით, სეზონის ბოლოს სანტი PGA ტურის ყველაზე ცხელი ახალგაზრდა ამატორი გახდა.
პრაისისა და სანტის გარშემო ჩამოყალიბდა „ნაპოვნი ოჯახი“, რომელსაც სანტის დედა ელენა (მარიანა ტრევინიო) ხელმძღვანელობს – ჭკვიანი და გამჭრიახი ქალი, თუმცა უმაღლესი დონის სპორტის აჟიოტაჟისთვის მოუმზადებელი. შოუსთვის აშკარა გზა იქნებოდა, ელენა პრაისის ახალ სასიყვარულო ინტერესად ექცია, მაგრამ ამის ნაცვლად, ის ურთიერთობაშია პრაისის საუკეთესო მეგობართან და ყოფილ ქედი მიტსთან (მარკ მარონი, რომელიც ზუსტად თავის ამპლუაშია – მკაცრი ცინიკოსი, ყველაზე რბილი გულით). სანტი ხვდება ზეროს (ლილი კეი) – გენდერულად ფლუიდ სოციალურ მედია ექსპერტს, რომელიც გზაზე შეიკრიბა გუნდთან და ახლა სანტის ქედია, უფრო მათი კეთილი გონიერებისთვის, ვიდრე გოლფის ცოდნის გამო.
ესენი კარგი ადამიანები არიან, ვისთანაც დროის გატარება სიამოვნებას გვანიჭებს, და Stick მაქსიმალურად ტკბება ამ მარტივი ცხოვრებით. თითქოს გვეკითხება: რა კარგი იქნებოდა, იქ, მოედანზე რომ ვიყოთ, მზეში ბურთებს ვურტყამდეთ? რა კარგი იქნებოდა, ეს ბურთები პირდაპირ ცენტრში რომ მიდიოდეს, ისე, რომ ტურნირებშიც შეგვეძლოს თამაში, ვინდჰემ კლარკის, მაქს ჰომასა და კოლინ მორიკავას წინააღმდეგ (ყველა მათგანი საკუთარ თავად გამოჩნდა პირველ სეზონში)? სანტი ოცნებას ასრულებს The Who-ს, The Rolling Stones-ის, Faces-ისა და Three Dog Night-ის რეტრო საუნდტრეკის ფონზე, და შოუ გვეუბნება: რა კარგი იქნებოდა, ისევ ახალგაზრდები ვიყოთ?
მაგრამ როცა გაირკვა, რომ სანტიმ ბავშვობაში გოლფი მაშინ მიატოვა, როცა მამამისი ოჯახიდან წავიდა, Stick გადაიქცა მამებისა და შვილების შესახებ დაფიქრებულ ნააზრევად, რომელიც სერიოზული გახდა, როცა გავიგეთ, რომ პრაისი ყოველთვის უშვილო არ ყოფილა – მისი შვილი, ჯეტი, ოთხი წლის ასაკში გარდაიცვალა და პრაისის ცხოვრების და კარიერის ყველა არასწორი ნაბიჯი ამ დანაკარგითაა შეფერილი. Stick-ის გულშემატკივარს რომ ჰკითხოთ იმ სიზმრის სცენაზე, სადაც ჯეტი სხვადასხვა ასაკში წარმოგვიდგება, ალტერნატიულ სამყაროში, სადაც პრაისი და ემბერ-ლინი (ჯუდი გრირი) კვლავ ბედნიერად არიან დაქორწინებულები – და როცა მათი თვალები ცრემლით დაებურებათ, მიხვდებით, რომ Stick არ ერიდება თბილ, სქელ ცრემლს ლუდში ჩააგდოს.
თუ პირველი სეზონი იმაზე იყო, რომ პრაისს მიეცა შანსი, გაეკეთებინა ყველა ის მშობლის შეცდომა, რაც ადრე ვერ მოასწრო, ახლა მისთვის გამოწვევაა, სანტის მისცეს უფლება, თავად დაუშვას შეცდომები. სანტი უკვე ბავშვი აღარ არის და, როცა ელიტური გოლფის უზარმაზარი ჰონორარები და ბრწყინვალება ძალიან მიმზიდველი ხდება, მას აღარ უნდა პრაისის მამისეული რჩევების გათვალისწინება – დაელოდოს, კოლეჯი დაამთავროს და მხოლოდ სრულად მომწიფებული შევიდეს წრეში. როცა პრაისი უკან იხევს და ელენასა და ზეროს ანდობს ბიჭის მოვლას, ძველი გუნდი იშლება.
ამით პრაისს საშუალება ეძლევა, ბოლომდე ჩაეფლოს შუა ასაკის კრიზისში – რასაც აკეთებს კიდეც, როცა პირობას დებს, რომ საკუთარ სათამაშო კარიერას აღადგენს და მიზნად ისახავს, 55 წლის ასაკში აშშ-ის ღია პირველობა მოიგოს. ის და მიტსი ისევ გზაზე გამოდიან, ამჯერად კლარკის კომპანიაში – გოლფერისა და ახლა უკვე გამყიდველის, რომელიც იმდენად სრიალა და უნდობლად გამოიყურება, რომ ეს თითქმის ყველაზე „ტიმოთი ოლიფანტური“ როლია, რაც ოლიფანტს ოდესმე უთამაშია.
ოლიფანტი, მარონი და უილსონი თავიანთ სტიქიაში არიან და Stick კვლავ სუფთა დოფამინის დარტყმად იქცევა, ხოლო მის ოდნავ მწარე ფიქრებს გაუვლელ გზებზე, წუხილებზე, რომლებიც ვერ წაიშლება, და ახალგაზრდობაზე, რომელიც თვალის დახამხამებაში გაქრა – სწორედ ეს ქმნის მის თბილ, ნელ ხიბლს. სეზონის შუაში კი რია სიჰორნის გამოჩენა, როგორც ამანდას – დემონური სვინგ-მწვრთნელის, რომელიც, თურმე, პრაისის დიდი დაკარგული სიყვარულია (ეს გარკვევას დრო სჭირდება, მაგრამ უილსონი და სიჰორნი ამას წამებში აშკარავებენ) – Stick-ს ნამდვილად განსაკუთრებულ სიამოვნებად აქცევს. გაუკეთეთ საკუთარ თავს საჩუქარი.
