ჩინეთის პირველი სრულად AI-ით შექმნილი ფილმი კრახით დასრულდა — მისი შემოსავალი კინოთეატრებში მხოლოდ 1.7 მილიონი იუანი (£191,000) იყო, მაშინ როცა ფილმის გადაღება „მილიონობით“ დაჯდა, აცხადებს პროდიუსერი.
მაგრამ ღირს თუ არა სანახავად? Guardian-მა პეკინის თითქმის ცარიელ კინოთეატრში უყურა „სანშინგდუი: მომავლის წარსულს“ და დაასკვნა, რომ ის არც ისე უარესია, როგორც ბევრი ადამიანზე დაფუძნებული, აზრს მოკლებული მძაფრსიუჟეტიანი ფილმი.
კარგი, შეიძლება ცოტა უარესიც იყოს.
„სანშინგდუი“ მოგვითხრობს დამაბნეველ ისტორიას მომავლის საზოგადოებაზე, სადაც ყველა გადაწყვეტილება ალგორითმებსა და AI-ს აქვს გადაცემული, რაც გლობალურ კატასტროფამდე მიდის. გარდაუვალი უბედურების თავიდან ასაცილებლად ერთადერთი გზა არის საიდუმლო კოდის გაშიფვრა, რომელიც სანშინგდუიშია დამალული — ბრინჯაოს ქანდაკებებში, რომლებიც ძველ შუს სამეფოს უკავშირდება. ასტრონავტები ძველ ეგვიპტეში გარბიან, არქეოლოგები კი დრო-სივრცის ვორტექსებში ჩაეშვებიან.
პროდიუსერი კომპანიის შიდა AI-სცენარის დამწერი ინსტრუმენტის, სახელად Bowen-ის გამოყენება აშკარად იგრძნობოდა ისეთი ფრაზებით, როგორიცაა: „ეს არის სუპერგონივრული სუპერინტელექტი, რომლის გამოწერა თვეში $10 მილიონი ღირს“, და „თავი აარიდე იმ რაღაცას!“, როცა თვითმფრინავი ავარიის წინ იყო, რასაც ბოროტი ალგორითმი წინასწარ ამბობდა. მაგრამ ერთადერთი სხვა მაყურებელი და მე ვთანხმდებოდით, რომ ფილმი ჩვენს ძალიან დაბალ მოლოდინებს გადააჭარბა.
ფილმის ყველა ვიზუალური ეფექტი და ნაწილი ხმოვანი ეფექტებისა AI-ით შეიქმნა, ხოლო მონტაჟი ადამიანებმა გააკეთეს.
ბევრი პერსონაჟი უცნაურად რეალისტური იყო — უმეტესად ძალიან სიცოცხლის მსგავსი, ზოგჯერ კი „უცნაურ ხეობაში“ (uncanny valley) ვარდებოდა. ჩინელი პერსონაჟები ბევრად უფრო რეალისტურად გამოიყურებოდნენ, ვიდრე თეთრკანიანი პერსონაჟები. ყველა მათგანი სირბილში (რაც ხშირად უწევთ) აშკარად უჭერდა თავს. ისინი ერთნაირად, ვიდეოთამაშის პერსონაჟების მსგავსად, სტაბილური და გლუვი ნაბიჯით მოძრაობდნენ. ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი, ასტრონავტი ვუ სინიან, შემზარავად ჰგავს ტილი ნორვუდს — სკანდალურ „AI-აქტორს“, რომელიც მალე ჰოლივუდის ფილმში Misaligned „მთავარ როლს“ შეასრულებს.
თუმცა „სანშინგდუის“ არაპოპულარობის მიუხედავად, კინოწარმოებაში დასაქმებულები ფიქრობენ, რომ ეს მხოლოდ AI-კინოს დასაწყისია ჩინეთში.
„სანშინგდუი“ კრახით დასრულდა, რადგან „ფილმი არ არის გასართობი“, ამბობს პეკინელი დამოუკიდებელი კინოკრიტიკოსი იუ იაკინი. მოკლევადიან პერსპექტივაში, „AI-ფილმების წარმოება ჩინეთში გაგრძელდება, რადგან ინვესტორები AI-ს ძალიან დიდ მნიშვნელობას ანიჭებენ“, აღნიშნა მან.
ერთი ადამიანი, რომელიც პეკინში სცენარის განვითარებაზე მუშაობს, ამბობს, რომ ბოლო თვეებში მისთვის შემოთავაზებული პროექტების უმრავლესობა AI-ფილმებს ეხებოდა. „ჩინელი ინვესტორები ფიქრობენ, რომ ეს მომავალია“, ამბობს ის, განსაკუთრებით იმიტომ, რომ AI-ფილმებს ტრადიციულ წარმოებებთან შედარებით ბევრად უფრო იაფად გაკეთების პოტენციალი აქვთ.
„რაც ადრე 100 ადამიანს სჭირდებოდა, ახლა ხუთი ადამიანი აკეთებს, დანარჩენებს კი სამუშაო აღარ ექნებათ“, ამბობს ის.
სახელმწიფო მედიის ერთ-ერთ კომენტარში ნათქვამია, რომ მიუხედავად იმისა, რომ „სანშინგდუი“ „სავსეა ხარვეზებითა და ნაკლოვანებებით“, შესაძლოა „კინემატოგრაფიულ ისტორიაში ჩაიწეროს, როგორც მომდევნო ეტაპის დასაწყისი“.
ჩინელი მაყურებლები კარგად იცნობენ AI-ით შექმნილ კონტენტს. ყოველ თვე ათიათასობით AI-გენერირებული მიკროდრამა — ერთიდან სამწუთიანი დრამა, რომელიც მობილურ ტელეფონზე საყურებლადაა განკუთვნილი — იტვირთება სტრიმინგ პლატფორმებზე. ინდუსტრია, რომელიც რამდენიმე წლის წინ საერთოდ არ არსებობდა, ახლა დაახლოებით $3 მილიარდად არის შეფასებული. ეს ჯერ კიდევ ბევრად ნაკლებია, ვიდრე ტრადიციული კინოინდუსტრია, მაგრამ მიმართულების მაჩვენებელია.
„სანშინგდუის“ ცუდი შედეგი შეიძლება იმითაც აიხსნას, რომ ხალხს არ უნდა 50 იუანი (£5.60) გადაიხადოს კინოთეატრის ბილეთში, როცა მსგავს კონტენტს ტელეფონზე უფასოდ უყურებს.
„AI-გენერირებული მიკროდრამები დროს მოკვლის საშუალებას ყიდიან, ხოლო კინოთეატრის ფილმები გამოცდილებას, რომელზეც დროის დახარჯვა ღირს“, წერს ერთი კინობლოგერი.
„შესაძლოა, მაყურებლები ჯერ კიდევ უფრო მეტად მზად არიან დახარჯონ ფული ფილმებზე, რომლებიც უფრო უნიკალურ გამოცდილებას სთავაზობენ“, ამბობს იუ იმედიანად.
დამატებითი კვლევა: იუ-ჩენ ლი
