ექიმი, რომელსაც სრულყოფილად მოპარსული ულვაში აქვს, სიჩქარით მიექანება გზატკეცილზე უზადო, დიდებულ მამულთან. „მეშინია, რომ უფრო ადრე უნდა გამოგვეძახა!“ – ამბობს ქალბატონი, რომელიც კართან ხვდება, იმ დროს, როცა ნარკოტიკების გარეშე მშობიარობისას ქალის ყვირილი ფანჯრებს აზანზარებს. მართლა? – არ პასუხობს დოქტორი ულვაში.
როცა ამდენი კლიშე ასე სწრაფად იყრის თავს, ეს მხოლოდ ერთ რამეს ნიშნავს: „ბრაუნსტოუნის სააბატო“ – იგივე ჯულიან ფელოუზის შურისძიება, იგივე „რას ვაკეთებდით, რომ ეს დავიმსახურეთ?“, იგივე „ვერცხლის ხანა“, თუ ოფიციალურ სახელწოდებას მიენდობით – დაბრუნდა მეოთხე და, არავის უთქვამს, მით უმეტეს დაპირებია, ბოლო სეზონით.
მშობიარობს გლადისი (ტაისა ფარმიგა), ფიფთ ავენიუს ახალგამდიდრებული რასელების ქალიშვილი, რომელიც ახლა ჰექტორზე (ბენ ლემბი – ბოდიში, მსახიობებო, „გარდიანის“ წესია, რომ დაგასახელოთ) – ინგლისშირის მეხუთე ჰერცოგზეა დაქორწინებული და ინგლისში, ინგლის ჰოლში ცხოვრობს, გასული სეზონის სიუჟეტის შემდეგ. „ის სისხლს კარგავს!“ – ყვირის დაკვირვებული მოახლე, რომელიც სისხლით გაჟღენთილ საწოლს უყურებს. „რა სჭირს?“ – კითხულობს ვიღაც საოცრად სულელი. „ჰემორაგია აქვს!“ – ამბობს ექიმი, რაც სამედიცინო ულვაშურად ნიშნავს „ის სისხლს კარგავს!“, ასე რომ, რეალურად, წინ ვერ მივიწიეთ. აი, ესაა „ვერცხლის ხანის“ დიალოგის დაპირება.
ამასობაში, ამერიკაში, კოსტიუმების ბიუჯეტი ეკლესიაში იკრიბება ოსკარის (ბლეიკ რიტსონი – ისევ ბოდიში, მაგრამ წესებს მე არ ვადგენ) ქორწილისთვის, რომელიც ძველი ფულის ვან რაინის ოჯახის შთამომავალია, და ენიდის (კელი კარანი), ბატონი ვინტერტონის მდიდარი ქვრივი და ბერტა რასელის (კერი კუნი) ყოფილი მოახლე. ენიდმა იმდენად კარგად აითვისა ამერიკული არისტოკრატიის შეკავებული დიქცია, რომ ოსკარის დედა, აგნესი, დაარწმუნა, თითქოს ის შესაფერისი ცოლია მისი შვილისთვის. (აგნესს კრისტინ ბარანსკი ასრულებს, რომელსაც წარმოიდგენთ, როგორ ლოცულობს ყოველ ღამე მეგი სმიტის – მსახიობთა საპენსიო ფონდის მფარველი წმინდანის – ხატთან, რომ ნიშანი მიიღოს, სწორად მოიქცა თუ არა.)
„ბოლოს და ბოლოს, ჩემი შვილი დაქორწინდა!“ – ამბობს აგნესი, მაყურებლებისთვის, რომლებმაც ქორწილი ახლახან ნახეს, მაგრამ მაინც სჭირდებათ განმარტება. „და მშვენიერ ქალზე, რომელსაც იმდენი ფული აქვს, რომ კარგად იცხოვრონ! და მალე შეერთებული შტატების პრეზიდენტს ვუმასპინძლებ!“ ინსულტი არ აქვს – გროვერ კლივლენდი მართლაც სტუმრად მოდის ბრაუნსტოუნის სააბატოში. ყველა ნიშანი მიუთითებს, რომ ეს იქნება პირველი სეზონის ოპერის თეატრის ომების ანალოგი, ასე რომ, ქუდები დაიჭირეთ.
თუმცა, ენიდი ვერც საკუთარ თავს და ვერც ოსკარს ვერ არწმუნებს, რომ ის მისთვის შესაფერისი ქალია. ოსკარი თავდადებული ჰომოსექსუალია; მათი ქორწინება მოსახერხებელია და, ალბათ, ყველაზე ჯანმრთელი ურთიერთობაა ამ სერიალში.
კარგი, კიდევ რა ხდება? სინთია ნიქსონის ადა ახლა აგნესზე მდიდარია, რადგან მისი მდიდარი მოძღვარი გარდაიცვალა, მაგრამ სახეზე მუდმივი კრუნჩხვა აქვს, ღიმილისმაგვარი რამ ხდება მუდმივად შეჭმუხნულ ცხვირქვეშ, თითქოს ვიღაცამ ნელ-ნელა ლპობადი ვირთხა ჩაუდო კორსეტში. მისი დისშვილი მარიანი (ლუიზა ჯეიკობსონი, მერილ სტრიპის ქალიშვილი და, გულწრფელად რომ ვთქვათ, საოცრად უხერხული უნდა იყოს ოჯახური მადლიერების დღეები, როცა ეს სერიალი გადის) ისევ ოცნებობს რასელების (ჰეტეროსექსუალი) მემკვიდრე ლარის (ჰარი რიჩარდსონი) სიყვარულზე, და, სამწუხაროდ, არაფერი კარგი არ ხდება, როცა ისინი იძულებულნი არიან სასტუმროში დარჩნენ ერთ ღამეს, მას შემდეგ, რაც ეტლი ავარიაში მოხვდება. (ჭექა-ქუხილი, ელვა, ცხენის აფეთქება, ბორბლის გატეხვა, ლარი ამბობს: „ცხენი ალბათ ქარიშხალმა შეაშინა!“, დიალოგის დაპირების ერთგულება მოგვიანებით მარიანთან შიშვლად ყოფნით სრულდება.)
პეგი (დენე ბენტონი) უილიამზე (ჯორდან დონიკა) არის დანიშნული და ბედნიერია, გარდა მისი ჩარევადი დედისა (ფელისია რაშადი). თუ ჩემი ბინგოს ბარათი გამოუყენებელი ტროპების შესახებ არ მატყუებს, პეგის მალე ექნება პრობლემები პროფესიულ წარმატებასა და მომავალი საოჯახო ვალდებულებების შეთავსებაში. ის და კირკლენდის ოჯახი კვლავაც წარმოადგენს ფელოუზისა და მისი თანაავტორის, სონია უორფილდის, ხედვას მე-20 საუკუნის დასაწყისის რასობრივ ურთიერთობებზე, რომელიც ისეთივე დახვეწილია, როგორც მათი დამოკიდებულება კლასობრივ განსხვავებებზე, ანგლო-ამერიკულ ურთიერთობებსა და ზოგადად ადამიანურ ურთიერთობებზე, რაზეც აღარ შევჩერდებით.
ჯორჯ რასელი (მორგან სპექტორი პლუს წვერი, რა წვერია!) ისევ ფინანსურ სირთულეებშია: „და თუ მასთან ვიმუშავებ, ტრანსპორტირების ხარჯების უმეტესობას მე უნდა გადავიხადო?“ „მისი ბიზნესის გარეშე, შენი რკინიგზა ვერ გადარჩება!“ ის ასევე დაკავებულია იმ ადამიანის ძებნით, ვინც გასული სეზონის ბოლოს ნიუპორტის ბალამდე ესროლა. მგონი, რაღაც კავშირი აქვს სპილენძის მაღაროებთან. ყველაფრის დამახსოვრებას ვერ მოვითხოვთ.
ბრიჯიტი, ირლანდიელი მოახლე (ტეილორ რიჩარდსონი), ჯერ კიდევ ვერ ფლობს აქცენტს („ჰელპ მი გეთ დე ქექ!“) და ისევ ჯეკზე, ახალგაზრდა გამომგონებელზე (ბენ ალერსი) ოცნებობს. ჯეკი თავის მაღვიძარას მიღწეულ წარმატებას ახლა ელექტრო მიქსერით აგრძელებს, რომელსაც პოტენციურ ინვესტორებს არწმუნებს, რომ მსოფლიო დაიპყრობს. ამასობაში, გლადისი კარგავს საშვილოსნოს („რა სჭირს?“ „სცენარი იყენებს სიტყვას ‘საშვილოსნო’“) და – იცით რა? ძალიან დავიღალე, რომ გავაგრძელო. მოკლედ, ყველაფერი ისევ ისეა, როგორც იყო. ერთნაირად საშინელი და, სავარაუდოდ, ყველას გადაგვიცოცხლებს.
ამ სერიალმა ემი მოიგო. ამერიკა ჩავარდნილი სახელმწიფოა. E pluribus zilch.
