ჰომეროსის ეპოსის AI ვერსიას მასშტაბური ამბიციები მოჰყვა, პირველ შვიდ წუთს კი — მკაცრი რეცენზიები. ტექნოლოგიამ კადრები შექმნა; კრიტიკოსების ნაწილის აზრით, პერსონაჟები ვერ გააცოცხლა.
ილონ მასკს ხელოვნური ინტელექტით საკუთარი „ოდისეის“ შექმნა სურდა. პირველი ეპიზოდი უკვე გამოქვეყნდა, თუმცა კინოს ჩანაცვლების დემონსტრაციის ნაცვლად, კრიტიკოსებს ახალი კამათის მიზეზი მისცა: საკმარისია თუ არა დამაჯერებელი გამოსახულება იმისთვის, რომ დამაჯერებელი ფილმი მივიღოთ?
Grok Imagine-ით შექმნილი შვიდწუთიანი ეპიზოდი პლატფორმა X-ზე 23 ოქტომბერს გამოქვეყნდა. პროექტზე Wonder Studios-მა და რეჟისორმა Dev Walker-მა იმუშავეს. როგორც Variety წერს, მასკი მანამდე წლის ბოლომდე სრულმეტრაჟიან, ჰომეროსის ნაწარმოების ერთგულ და „ისტორიულად ზუსტ“ ვერსიას აანონსებდა. ამ ეტაპზე მაყურებელმა სერიის პირველი ნაწილი ნახა.
პროექტს წინ უძღოდა მასკის კრიტიკა კრისტოფერ ნოლანის „ოდისეის“ მსახიობთა შერჩევის მიმართ. ამან ახალ AI ნამუშევარს ტექნოლოგიურ ექსპერიმენტზე მეტი დატვირთვა შესძინა — ის ცნობილი რეჟისორისთვის პასუხადაც აღიქმება.
The Guardian-ის ცნობით, სამკაციანმა შემოქმედებითმა ჯგუფმა ეპიზოდი ორ კვირაზე ნაკლებში შექმნა; ბიუჯეტი, გამოცემის ინფორმაციით, ათეულობით ათასი დოლარი იყო.
პეიზაჟებმა იმუშავა. ადამიანებმა — ნაკლებად
The Guardian-ის პიტერ ბრედშოუმ ეპიზოდი ერთი ვარსკვლავით შეაფასა და ემოციის ნაკლებობა, რობოტული ხმები და სუსტი დრამატურგია გააკრიტიკა
Digital Trends-ის რეცენზენტი პაულო ვარგასი ზოგიერთ პეიზაჟსა და ახლო ხედს დამაჯერებლად მიიჩნევს. მისი შეფასებით, პრობლემა მაშინ ჩნდება, როდესაც პერსონაჟები მოძრაობასა და საუბარს იწყებენ: ხმებს ბუნებრივი რიტმი აკლია, გმირებს — ინდივიდუალურობა, მნიშვნელოვან მომენტებს კი განვითარებისთვის დრო არ რჩება.
უფრო ზომიერია San Francisco Chronicle-ის შეფასება: გამოცემის კრიტიკოსის აზრით, გამოსახულება ტექნიკურად კარგად გამოიყურება, თუმცა ნამუშევარი უფერულია, პერსონაჟები კი უსიცოცხლოდ აღიქმება. sfchronicle.com
ეს რეცენზენტთა შეფასებებია და არა ფილმის ხარისხის ობიექტური საზომი. თუმცა განსხვავებული ტონის შეფასებებში საერთო პრეტენზია ჩანს: ვიზუალური შთაბეჭდილება ემოციურ კავშირად ვერ იქცა.
სწრაფად შექმნილი კადრი ჯერ დასრულებული კინო არ არის
AINews-ის შეფასებით, ამ ექსპერიმენტის საინტერესო მხარე მხოლოდ მასკის ამბიციისა და კრიტიკოსების ირონიის შეჯახება არ არის. უფრო მნიშვნელოვანი კითხვაა, სად ეხმარება AI შემოქმედს და რა რჩება თავად შემოქმედის გასაკეთებელი.
მცირე გუნდის მიერ მოკლე დროში შექმნილი ეპიზოდი წარმოების ახალ შესაძლებლობებს აჩვენებს. თუმცა მისი ბიუჯეტის სრულმეტრაჟიან სტუდიურ ფილმთან პირდაპირ შედარება შეცდომაში შეგვიყვანდა: განსხვავდება ხანგრძლივობა, მასშტაბი და სამუშაოს მოცულობა.
ასევე, ერთი ნამუშევრის კრიტიკული მიღება ვერ ამტკიცებს, რომ AI მომავალში კარგ ფილმს ვერ შექმნის. მაგრამ ვერც რამდენიმე შთამბეჭდავი კადრი ადასტურებს, რომ სცენარისტის, რეჟისორისა და მსახიობის საქმე უკვე შესრულებულია.
კინოში გმირის სახის დანახვასთან ერთად მისი არჩევანის გაგებაც გვჭირდება. უნდა გვაღელვებდეს, ვის ტოვებს, რას კარგავს და რატომ მიდის ომში. ამ კავშირის შექმნა შემოქმედებითი ამოცანაა — როგორი ინსტრუმენტითაც უნდა იყოს გამოსახულება მიღებული.
ამიტომ ადამიანების მიერ შექმნილ კინოს ჯერ კიდევ დიდი მომავალი აქვს. AI-ს შეუძლია ეკრანზე ზღვა, ხომალდები და მთელი არმია გააჩინოს. მაყურებელს კი მიზეზი სჭირდება, რომ ამ ხომალდს ბოლომდე გაჰყვეს.
