ტაილანდი მალე მიიღებს პოპ-კულტურის ბრწყინვალე ინექციას — ბანგკოკში უკვე დაიწყო დიდი სცენის მშენებლობა, რაც ევროვიზიის აზიაში გადატანის გრანდიოზული მცდელობის ნაწილია.

ორგანიზატორები ჰპირდებიან, რომ მსოფლიოს ყველაზე ხანგრძლივი მუსიკალური კონკურსი „ახალ თავს“ გახსნის აზიაში მომავალ შაბათ-კვირას, როცა რეგიონის 11 მონაწილე იმღერებს და იცეკვებს მაყურებლის ხმებისთვის.

ჯერ კიდევ უცნობია, რამდენად დიდი ინტერესი ექნება აზიურ აუდიტორიას ამ ექსპერიმენტის მიმართ, თუმცა ორგანიზატორები იმედოვნებენ, რომ ევროვიზიის-მანიას გამოიწვევენ. რამდენიმე მონაწილე ქვეყანას, მაგალითად, ფილიპინებსა და სამხრეთ კორეას, უკვე ჰყავს ევროვიზიის აქტიური ფანკლუბები.

მიუხედავად ამისა, ფინალამდე ერთი კვირით ადრე, საკონცერტო დარბაზში — One Bangkok Forum-ში, რომელიც ლუმფინის პარკთან ახლოს მდებარეობს, ბილეთების დიდი ნაწილი ჯერ კიდევ ხელმისაწვდომია.

ევროვიზიის ოფიციალური Instagram-ანგარიში აქტიურად უწევს რეკლამას თავის აზიურ და-ანგარიშს 2.3 მილიონი გამომწერისთვის. ამ ეტაპზე, დაახლოებით 65,000 გამომწერი ჰყავს. ბულგარეთის ევროვიზია 2026-ის გამარჯვებული, დარა, სპეციალურად ჩამოიყვანეს, რომ ინტერვალში შეასრულოს თავისი ელექტრო-დანს ჰიტი „Bangaranga“.

დინ ვულეტიჩი, წიგნის „ომისშემდგომი ევროპა და ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი“ ავტორი, ამბობს, რომ ახალშექმნილ შოუს რთული ბრძოლა ელის ადგილობრივი აუდიტორიის ყურადღებისა და ინტერესის მოსაპოვებლად.

ვულეტიჩი, რომელმაც მსოფლიოში პირველი უნივერსიტეტული კურსი წაიკითხა ევროვიზიაზე, კონკურსის გამორჩეულ წარმატებას ნაწილობრივ იმით ხსნის, რომ ის 1950-იანი წლების ბოლოს, ტელევიზიის აღმავლობისა და ომისშემდგომი ევროპული ინტეგრაციის პერიოდში გაჩნდა. „ამიტომაც არის ევროვიზია განსაკუთრებულად ევროპული მოვლენა და ვფიქრობ, სხვაგან წარმატების მიღწევა გაუჭირდება,“ — ამბობს ის.

კიდევ ერთი სპინ-ოფი, სახელწოდებით American Song Contest, 2022 წელს დაბალი რეიტინგებით გამოირჩეოდა და კონკურენციას ვერ უწევდა ისეთ ცნობილ შოუებს, როგორიცაა American Idol.

მიუხედავად სკეპტიციზმისა, ვულეტიჩი მაინც გაემგზავრა ტაილანდში ფინალური შოუს სანახავად. „ეს კიდევ ერთი თავია იმ ისტორიაში, რომელიც აუცილებლად უნდა ვნახო,“ — აღნიშნა მან.

როგორც ჩანს, შოუს ორგანიზატორები ცდილობენ შეინარჩუნონ მსოფლიოს უდიდესი ცოცხალი მუსიკალური ღონისძიების სახელთან ასოცირება და არ გადაერქვათ „Asiavision“-ად, არამედ აირჩიეს სპინ-ოფის სახელწოდება „Eurovision Song Contest Asia“, რამაც გარკვეული გეოგრაფიული დაბნეულობა გამოიწვია.

თუმცა, ევროვიზიის 70-წლიან ისტორიაში ასეთი რეგიონული შერწყმა უჩვეულო არ არის. კონკურსს მართავს ევროპის მაუწყებელთა კავშირი (EBU), რომელიც, მიუხედავად სახელისა, კონკრეტულ გეოგრაფიულ არეალს არ უკავშირდება, რის გამოც ევროპის გარეთაც იღებენ მონაწილეობას მაუწყებლები, მათ შორის ისრაელიდან და ავსტრალიიდან. მომავალ წელს ევროვიზიაზე პირველად გამოვა კანადელი შემსრულებელი.

მონაწილე ქვეყნების შერჩევის პროცესში მთელი აზია არ არის წარმოდგენილი — ინდია და ჩინეთი სიაში არ არიან. 11 ოფიციალურად გამოცხადებული მონაწილეა: ბუტანი, ბანგლადეში, კამბოჯა, ლაოსი, მალაიზია, მონღოლეთი, ნეპალი, ფილიპინები, სამხრეთ კორეა, ტაილანდი და ვიეტნამი.

მასპინძელი ქვეყნის წარმომადგენელი კოლაბორაციაა, რომელშიც მონაწილეობს სოლო ქალი შემსრულებელი და ადგილობრივი T-Pop (ტაილანდური პოპი) ვარსკვლავი Mang. მას უერთდება Daou, რომელმაც ეროვნული პოპულარობა მოიპოვა გადარჩენის სტილის ტაილანდური ტელეშოუს მოგებით და მოკლევადიანი ბოიბენდის, LAZ1-ის წევრობით.

მსოფლიოს ნებისმიერი კუთხიდან შესაძლებელია შოუს პირდაპირ ეთერში ყურება YouTube-ზე და ხმის მიცემა, თუმცა რთული ხმის მიცემის სისტემის გამო, მათი ხმა ვერ გადაწონის მონაწილე ქვეყნების ეროვნული ჟიურისა და საზოგადოებრივი ხმის შედეგებს. ევროვიზიის დამკვირვებლები ინტერესდებიან, იმოქმედებს თუ არა პოლიტიკური ალიანსები შედეგებზე, როგორც ეს ხშირად ხდება მთავარ კონკურსზე, სადაც მეზობელი ქვეყნები ბლოკურად აძლევენ ხმებს ერთმანეთს. ტაილანდსა და კამბოჯას შორის გასულ წელს ომი იყო, რაც შესაძლოა შედეგებშიც აისახოს.

ევროვიზიას ყოველწლიურად 100 მილიონზე მეტი მაყურებელი ჰყავს. კონკურსს ჩრდილს აყენებს ბრალდებები, რომ ისრაელი უნდა გამოირიცხოს ღაზაში მიმდინარე ომის გამო. კრიტიკოსები ამბობენ, რომ მისი მონაწილეობა წინააღმდეგობაშია რუსეთის აკრძალვასთან, რომელიც უკრაინაში სრულმასშტაბიანი შეჭრის შემდეგ მოხსნეს კონკურსიდან, რის გამოც რამდენიმე მაუწყებელმა მონაწილეობაზე უარი თქვა.